امام علی علیه السلام
... رَبَّنَا افتَح بَينَنا وبَينَ قَومِنا بِالحَقِّ وأَنتَ خَيرُ الفاتِحينَ. اللَّهُمَّ إنّا نَشكُو إلَيكَ غَيبَةَ نَبِيِّنا وقِلَّةَ عَدَدِنا وكَثَرَةَ عَدُوِّنا وتَظاهُرَ الأَعداءِ عَلَينا و وُقوعَ الفِتَنِ بِنا، فَفَرِّج ذلِكَ اللَّهُمَّ بِعَدِلٍ تُظهِرُهُ وإمامِ حَقٍّ تُعَرِّفُهُ، إلهَ الحَقِّ آمينَ رَبَّ العالَمينَ .
... خداى ما! ميان ما و قوم ما راه حق را بگشاى؛ كه تو بهترين گشايندگان هستى. خدايا! از غيبت پيامبرمان و كمشمار بودن ما و فراوانى دشمنانمان و پشت به پشت دادن دشمنان بر ضدّ ما و درگير شدنمان با فتنهها به تو شِكوه مىبريم. خدايا! با عدالتى كه پديدار مىكنى و امام حقّى كه معرّفى مىنمايى، اين گرهها را بگشاى. اى خداى حق، خداى جهانيان ! اجابت كن».
الذكرى: ج ۳ ص ۲۹۰
امام على عليه السّلام میفرماید:
لَيْسَ بَلَدٌ بِاَحَقَّ بِكَ مِنْ بَلَد، خَيْرُ الْبِلادِ ما حَمَلَكَ؛
شهرى براى تو شايسته تر از شهر ديگر نيست، بهترين شهرها شهرى است كه پذيراى تو باشد.
نهج البلاغه، حکمت ۴۴۲
