امام مهدی علیه السلام
السَّلامُ عَلَيكَ... سَلامَ مَن لَو كانَ مَعَكَ بِالطُّفوفِ لَوَقاكَ بِنَفسِهِ حَدَّ السُّيوفِ، وبَذَلَ حُشاشَتَهُ دونَكَ لِلحُتوفِ، وجاهَدَ بَينَ يَدَيكَ، ونَصَرَكَ عَلى مَن بَغى عَلَيكَ، وفَداكَ بِروحِهِ وجَسَدِهِ ومالِهِ ووَلَدِهِ، وروحُهُ لِروحِكَ فِداءٌ، وأَهلُهُ لِأَهلِكَ وِقاءٌ.
سلام بر تو... سلام كسى كه اگر با تو در طَف (كربلا) بود، تو را با جانش از تيزىِ شمشيرها، نگاه مىداشت و جانش را سپر تو مىنمود و پيش رويت مىجنگيد و بر سركشان بر تو، يارىات مىداد و تن و جان و مال و فرزندش را فدايت مىكرد! جانش فداى جان تو و خاندانش سپرِ حفظ خاندان تو باد!
المزار الكبير : ص۴۹۶ ح۹
امام على عليه السّلام میفرماید:
لَيْسَ بَلَدٌ بِاَحَقَّ بِكَ مِنْ بَلَد، خَيْرُ الْبِلادِ ما حَمَلَكَ؛
شهرى براى تو شايسته تر از شهر ديگر نيست، بهترين شهرها شهرى است كه پذيراى تو باشد.
نهج البلاغه، حکمت ۴۴۲
