۱۱۰۳.حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از محمد بن جمهور، از صَفوان، از ابن مُسكان، از حلبى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عزّوجلّ:«وَإِن جَنَحُواْ لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا»۱، يعنى:«و اگر ميل كنند مشركان به سوى سِلم، پس، تو هم ميل كن به سوى آن». و راوى مى گويد كه: به حضرت عرض كردم كه: سِلمْ چيست؟ فرمود كه: «داخل شدن در امر ما». ۲
۱۱۰۴.محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از ابن محبوب، از جميل بن صالح، از زراره، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است در قول خداى تعالى:«لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ»۳، كه آن حضرت فرمود:«اى زراره، آيا اين امت بر ننشستند و مرتكب نگرديدند بعد از پيغمبر خود، طبقى را بعد از طبقى در امر فلان و فلان و فلان» . و ترجمه آيه اين است كه «هر آينه برنشينيد و مرتكب شويد (يعنى: اقدام كنيد) و ملاقات نماييد حالى را از پس حالى» (كه مطابق يكديگر باشند در شدّت يا مخالفت. و طَبَقْ در اين حديث، به مذهب و شرك نيز تفسير شده).
۱۱۰۵.حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از محمد بن جمهور، از حمّاد بن عيسى، از عبداللّه بن جُندب روايت كرده است كه گفت: سؤال كردم از امام موسى كاظم عليه السلام از قول خداى عزّوجلّ:«وَ لَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ»۴، يعنى:«و هر آينه به حقيقت كه پيوند داديم و متصل گردانيديم براى ايشان، سخن را (يعنى: پيوسته آن را فرستاديم) تا شايد كه ايشان پندپذير شوند». و حضرت فرمود كه: «مراد از آن، امامى است تا امامى ديگر» (يعنى: ائمه را متصل به يكديگر ساختيم كه در هر زمان كه امامى فوت شد امام ديگر را نصب كرديم).
