۱۱۱۳.و به همين اسناد، از محمد بن سِنان، از عمّار بن مروان، از مُنَخّل، از جابر روايت است كه گفت: جبرئيل عليه السلام اين آيه را بر محمد صلى الله عليه و آله همچنين فرود آورد:« «وَ إِن كُنتُمْ فِى رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا في علي فَأْتُواْ بِسُورَةٍ مِّن مِّثْلِهِ»۱ ، يعنى: و اگر هستيد شما در شك و شبهه از آنچه فروفرستاديم بر بنده خود (كه محمد است صلى الله عليه و آله ) [در شأن على عليه السلام ]، پس بياوريد يك سوره را از مانند بنده ما» (يعنى: شخص ناخواننده و نانويسنده كه درس نخوانده باشد و به نزد عالمى تردّد و آمد و شدى ننموده باشد و از كسى تعليم نگرفته باشد، يا مانند قرآن در فصاحت و بلاغت، يا در آن كه كلام خدا باشد؛ چون تورات و زبور و انجيل و سائر كتاب هاى آسمانى).
۱۱۱۴.و به همين اسناد، از محمد بن سنان، از عمّار بن مروان، از مُنَخّل، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود :«جبرئيل عليه السلام ، اين آيه را بر محمد همچنين فرود آورد كه: «يَـأَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَـبَ ءَامِنُواْ بِمَا نَزَّلْنَا»۲ في عليّ نورا مبينا ، يعنى: اى كسانى كه داده شده ايد كتاب را كه خدا آن را به شما ارزانى داشته، ايمان بياوريد به آنچه فرو فرستاديم [در شان على عليه السلام ، در حالتى كه نورى است آشكارا]».
۱۱۱۵.على بن محمد، از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، از ابو طالب، از يونس بن بكّار، از پدرش، از جابر، از امام محمد باقر عليه السلام چنين روايت كرده است كه:« «وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُواْ مَا يُوعَظُونَ بِهِ» في عليّ «لَكَانَ خَيْرًا لَهُم»۳ ، يعنى: و اگر آن كه مى كردند آنچه پند داده مى شوند به آن [در باب على عليه السلام ]، هر آينه بهتر بود از براى ايشان».
۱۱۱۶.حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از حسن بن على وشّاء، از مثنّى حنّاط، از عبداللّه بن عَجْلان، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عزّوجلّ :«يَـأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ ادْخُلُواْ فِى السِّلْمِ كَآفَّةً وَلَا تَتَّبِعُواْ خُطُوَ تِ الشَّيْطَـنِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ»۴، يعنى:«اى آن كسانى كه ايمان آورده ايد، در ظاهر در آييد در دين اسلام، يا سلامتى، همه به يك بار و پيروى مكنيد گام هاى شيطان را (يعنى: وسوسه هاى او) به درستى كه شيطان شما را دشمنى است هويدا و آشكارا». و حضرت فرمود: «يعنى: داخل شويد در ولايت ما» .
