۱۱۳۷.و به همين اسناد، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است در قول خداى عزّوجلّ:«وَ بَشِّرِ الَّذِينَ ءَامَنُواْ أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِندَ رَبِّهِمْ»۱، كه آن حضرت فرمود:«مراد از قدم صدق، ولايت امير المؤمنين عليه السلام است» و ترجمه آيه اين است كه: «و مژده ده آنان را كه ايمان آورده اند به آن كه از براى ايشان است پيشتر و نيك و راست در نزد پروردگار ايشان».
۱۱۳۸.على بن ابراهيم، از احمد بن محمد برقى، از پدرش، از محمد بن فُضيل، از ابى حمزه، از امام محمد باقر عليه السلام در قول خداى تعالى چنين روايت كرده است كه:« «هَـذَانِ خَصْمَانِ اخْتَصَمُواْ فِى رَبِّهِمْ فَالَّذِينَ كَفَرُواْ» بولاية على «قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ»۲ ، يعنى: اين دو گروه دشمن يكديگرند كه جنگ و جدال نمودند در راه پروردگار خود، پس آنان كه كافر شدند به ولايت على عليه السلام ، بريده شده از براى ايشان به اندازه تن ايشان، جامه ها از آتش كه تن ايشان را فرا گيرد».
۱۱۳۹.حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از محمد بن اُورَمه، از على بن حَسّان، از عبدالرحمان بن كثير روايت كرده است كه گفت: سؤال كردم از امام جعفر صادق عليه السلام از قول خداى تعالى:«هُنَالِكَ الْوَلَـيَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ»۳، حضرت فرمود كه:«مراد از آن، ولايت امير المؤمنين عليه السلام است» (و اين حديث، در همين باب مذكور شد با اختلاف كمى در سند، و در سابق جزء حديث بود و در اين جا حديث مستقل است).
۱۱۴۰.محمد بن يحيى، از سَلمة بن خطّاب، از على بن حسّان، از عبدالرحمان بن كثير، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى تعالى:«صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً»۴، يعنى:«خدا رنگ كرد ما را رنگ كردنى از نزد خود و كى نيكوتر از خداست از روى رنگ كردن»، كه آن حضرت فرمود: «خدا مؤمنان را در وقت پيمان گرفتن، به ولايت ما رنگ فرمود» (و مراد از رنگ در آيه، هدايت است و ادا كردن آن به اين لفظ به جهت مشاكلت و اقتران آن با صنعت و گفتار ترسايان است؛ چنانچه در تفاسير شرح آن شده).
