۱۱۴۴.احمد بن مهران، از عبدالعظيم بن عبداللّه ، از يحيى بن سالم، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«چون اين آيه نازل شد كه: «وَ تَعِيَهَآ أُذُنٌ وَ عِيَةٌ»۱ ، يعنى: «و تا نگاه دارد اين پند را گوش نگاه دارنده» (كه نفع گيرد به آنچه مى شنود)، رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: يا على، آن گوش، گوش تو است».
۱۱۴۵.احمد بن مهران، از عبدالعظيم بن عبداللّه ، از محمد بن فُضيل، از ابو حمزه، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«جبرئيل عليه السلام ، اين آيه را بر محمد صلى الله عليه و آله ، همچنين فرود آورد كه: «فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَـلَمُواْ» آل محمد حقّهم «قَوْلًا غَيْرَ الَّذِى قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَـلَمُوا» آل محمد حقّهم «رِجْزًا مِّنَ السَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ»۲ ، يعنى: پس تبديل كردند و بدل نمودند آنان كه ستم كردند [بر آل محمد عليهم السلام و حق ايشان را غصب كردند]، آنچه را كه به آن مأمور بودند، به گفتارى غير آنچه گفته شده بود از براى ايشان. پس فرو فرستاديم بر آنان كه ستم كردند [بر آل محمد و حق ايشان را غصب كردند]، به تغيير گفتار و كردار، عذاب و عقوبت مقدّرى را از آسمان به سبب بودن ايشان كه از دائره فرمان ما بيرون مى رفتند».
۱۱۴۶.و به همين اسناد، از عبدالعظيم بن عبداللّه حسنى، از محمد بن فُضيل، از ابو حمزه، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود:«جبرئيل عليه السلام اين آيه را همچنين فرود آورد: «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَظَـلَمُواْ» آل محمد حقهم «لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ» طريق «طَرِيقًا إِلَا طَرِيقَ جَهَنَّمَ خَــلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا وَكَانَ ذَ لِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا»۳ » (و اين آيه در سوره نسا است و نظم آن چنين است كه: ان الذين ظلموا لم يكن تا آخر) و ترجمه آن چنانچه در قرآن و حديث است، اين است كه: «به درستى كه آنان كه كافر شدند و حقّ را پوشيدند و ستم كردند بر آل محمد عليهم السلام و حق ايشان را كه غصب كردند، نيست خدا كه بيامرزد ايشان را و نه آن كه راه نمايد ايشان را به هيچ راهى، مگر راه دوزخ، در حالتى كه جاويد باشند در آن و هميشه ساكن آن باشند و اين حكم دخول و خلود ايشان در دوزخ، بر خدا آسان است». و حضرت فرمود كه: «بعد از آن، فرموده است كه: «يَـأَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَآءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِن رَّبِّكُمْ» فى ولاية على «فَـئامِنُواْ خَيْرًا لَّكُمْ وَإِن تَكْفُرُواْ» بولاية على «فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِى السَّمَـوَ تِ وَالْأَرْضِ»۴ (و در قرآن، و الارْض بدون ما و فى است) ۵ ، يعنى: اى گروه مردمان، به درستى كه آمد شما را فرستاده اى به راستى و درستى از جانب پروردگار شما در باب ولايت على عليه السلام . پس بگرويد، گرويدنى كه بهتر است از براى شما. و اگر كافر شويد به ولايت على، پس به درستى كه از براى خداست آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است».
