بركت تربت آن امام ، گواه روشنى بر صحّت اين احاديث است .
2 . حكمت اين بركات
اكنون اين پرسش مطرح مى شود كه : چرا اين بركات ، تنها از آنِ تربت سيّد الشهدا عليه السلام است و تربت ساير اهل بيت عليهم السلام ، اين ويژگى ها را ندارد؟
در پاسخ ، مى توان گفت : همان حكمتى كه در باره فضايل اختصاصى زيارت امام حسين عليه السلام و عزادارى بر ايشان و گريستن بر مصائب ايشان بيان شد ، در اين جا نيز جارى است . به طور اجمال ، حكمت فضايل و بركاتى كه براى تربت سيّد الشهدا عليه السلام در احاديث آمده ، عبارت است از : زنده شدن روح شهادت طلبى و ايثار در راه مبارزه با جهل و ظلم و ضدّ ارزش ها در جامعه اسلامى ، و زمينه سازى براى حكومت جهانى اسلام به رهبرى اهل بيت عليهم السلام .
3 . محدوده تربت براى استشفا
احاديثى را كه در باره استشفا به تربت سيّد الشهدا عليه السلام وارد شده اند ، مى توان به چهار دسته تقسيم كرد :
دسته اوّل ، احاديثى كه حريم قبر مطهّر امام عليه السلام را مشخّص كرده اند. برخى از اين احاديث ، حريم قبر ايشان را بيست گز در بيست گز ، برخى 25 گز در 25 گز ، برخى يك فرسخ در يك فرسخ ، و برخى پنج فرسخ در پنج فرسخ ، ذكر كرده اند .
دسته دوم ، احاديثى كه قلمرو تربت آن امام را براى استشفا ، مشخّص كرده اند و با اختلاف ، اين قلمرو را هفتاد گز ، هفتاد باع ، ده ميل ، چهار ميل ، يك ميل و يا غير از اينها ذكر كرده اند .
دسته سوم ، حديثى كه مى گويد : بالاى سر امام حسين عليه السلام ، تربت سرخ رنگى قرار دارد كه درمان هر بيمارى اى بجز مرگ است .
دسته چهارم ، احاديثى كه به طور مطلق (كلّى و بدون قيد) ، دلالت بر استشفا به تربت قبر سيّد الشهدا عليه السلام دارند و از هيچ قيد و محدوده اى نام نبرده اند .