بختيارى حويزى، يعقوب بن ابراهيم (م1147ق)

5 . شرح الكافى

شرحى بر كتاب الكافى است كه در سال هاى 1117 و 1118ق، تأليف شده و تنها بخش هايى از شرح فروع آن شناسايى شده است؛ از جمله محقق تهرانى نسخه اى از شرح ابواب الزكاة تا اواخر الاطعمة و الاشربة را در كتابخانه مدرسه آية اللّه بروجردى نجف رؤيت نموده است.
نسخه هاى خطى: عمومى اصفهان، شماره 2778، 1118ق، 166 برگ.

[الذريعة، ج14، ص 28، ش1590]

بلاغى نجفى، محمد على بن محمد (م1000ق)

6 . شرح اصول الكافى

محقق تهرانى آورده است كه نوه او شيخ حسن بن عباس بن محمد على در كتاب تنقيح المقال فى علم الرجال نام آن را ذكر كرده است. نسخه اى از اين شرح در فهارس معرفى نشده و در دسترس نيست.

[الذريعة، ج13، ص98، ش310؛ روضات الجنات (چاپ سنگى)، ص 632؛ الكلينى والكافى، ص443]

تبريزى، محمد زمان

7 . شرح اصول الكافى

محقق تهرانى مى نويسد: «سيد شهيد ميرزا مهدى بن هداية اللّه موسوى اصفهانى خراسانى در برخى تعليقاتش از آن نقل كرده است. گويا او ملا محمد زمان بن كلب تبريزى باشد كه صاحب فرائد الفوائد است».
مختصرى از شرح او در كتابخانه آستان قدس رضوى، ش 7262 يافت شده است.

[الذريعة، ج13، ص97]

ترك لنكرانى، عبدالعزيز (ق 14)

8 . شرح الكافى

شارح مجاور مشهد بوده و در آنجا مدفون است . در فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه ملك اطلاعاتى بيش از اين درباره كتاب و مؤلف به دست نداده است .
نسخه هاى خطى : ملك ، شماره 1633 (ج 2) ، قرن 14، 431 برگ ؛ ملك ، شماره 2548، قرن 14، 302 برگ.

[ الذريعة، ج 6 ، ص 183؛ فهرستگان، ج 5، ص 330]

استرآبادى اخبارى، محمد امين (م1033ق)

3 . حاشية اصول الكافى

حواشى مختصر و ناتمامى بر اصول الكافى است كه استرآبادى بر هامش نسخه الكافى نوشته و شخصى، گويا از شاگردان وى، در سال 1057ق، در مكه، آن را تدوين كرده است. از آن به شرح الكافى نيز تعبير شده است. اين حاشيه تا نيمى از كتاب الايمان والكفر اصول الكافى است.
اين رساله با تحقيق و تصحيح آقاى على فاضلى در دفتر هشتم ميراث حديث شيعه (ص 229 ـ 410) به چاپ رسيده است.
آغاز: الحمد للّه رب العالمين... اما بعد فهذه حواش على الكافى لأبى جعفر محمد بن يعقوب الكلينى الرازى.
نسخه هاى خطى: مرعشى، شماره 6665 ، 1063ق، 44 برگ؛ مرعشى، شماره 4549، قرن 11، 34 برگ؛ مجلس (مجموعه طباطبايى)، شماره 705، 1108ق، 51برگ؛ سپهسالار، شماره 8200 ، قرن 11.

[التراث العربى، ج 2، ص337؛ الذريعة، ج 6 ، ص 181، ش 989 و ج 3، ص96؛ الكلينى والكافى، ص44]

اصطهباناتى، شاه محمد بن محمد (م 1130ق)

4 . كشف الكافى

شرحى بر الكافى است كه تا باب «المستأكل بعلمه» را در بردارد و براى شاه سلطان حسين صفوى نوشته شده است.
آغاز: بسمله، الحمدللّه القديم ذاته و الحديث سماته و الشكر للمنعم العليم الذى صفاته عين ذاته... فيقول... محمد بن محمد المدعو بشاه محمد.
نسخه هاى خطى: دانشگاه تهران (مشكوة)، شماره 1290، 194برگ.

[الشيخ الكلينى البغدادى و كتابه الكافى، ص163؛ مقدمة الكافى (دكتر محفوظ)، ج1، ص31]