گردآورى : محمد فصيح بن اولياء قزوينى (م 1091 ق)
تحقيق : محمد حسين درايتى
قم : دارالحديث، اول، 1424 ق / 1382 ش، 1 ج، 671 ص، وزيرى .
حاشيه اى دقيق بر اصول الكافى تا كتاب الحجة است كه فرازهايى از روايات را با ذكر «قوله» توضيح داده است . اين كتاب از مصادر علّامه مجلسى در مرآة العقول بوده و ايشان با عبارت هاى «قال بعض الفضلاء»، «قيل» عبارت هاى ميرزا رفيعا را نقل كرده است . و در آن، نكات ادبى و شرح غريب لغات احاديث و ترجمه بعضى از كلمات به فارسى درج گرديده است . مؤلف از سند احاديث غافل نبوده، بلكه عنايت اجمالى به اسناد داشته و به برخى از روات مجهول يا مشترك و تصحيفات و . . . اشاره داشته است . محشى عنايت خاص و دقت فراوانى در ذكر احاديث داشته و در نقل آنچه كلينى آورده، به يك نسخه اكتفا نكرده و ديگر نسخه ها را از نظر گذرانده است .
تحقيق كتاب براساس پنج نسخه انجام شده و آيات و روايات تخريج شده است . در حاشيه نسخه مطالبى از مؤلف ديگرى بوده كه در پاورقى آمده است .
متن الكافى براى سهولت در خواندن، در بالاى صفحات درج گرديده و فهارس آيات، احاديث، اعلام، كتاب ها، اختلاف نسخ و مطالب بدان افزوده شده است .
نسخه هاى خطى : مرعشى، شماره 6342 ، به خط ملا خليل قزوينى ؛ گلپايگانى، شماره 1553، 1081 ق ؛ مرعشى، شماره 3748، قرن 11 ؛ مركز احياء تراث اسلامى، شماره 2732، قرن 11 .

[الذريعة ، ج 6 ، ص 84 ، ش 1001 و ج 13، ص 96، ش 307 و ج 14، ص 27]

حسينى همدانى نجفى، سيد محمد (م 1417 ق)

22 . درخشان پرتوى از اصول كافى (فارسى)

قم : مؤلف، اول، 1363 تا 1369ش، 6 ج، 2700 ص، وزيرى .
شرح فارسى بسيار مفصّلى بر كتاب التوحيد از اصول الكافى است . اين شرح، شامل مباحث اعتقادى درباره توحيد، نبوت، امامت، معاد و مسائل اعتقادى و فلسفى ديگر همچون قضا و قدر، جبر و تفويض، عالم مثال و... است . مؤلف با ديدگاهى فلسفى و كلامى، به تفصيل، درباره مباحث مذكور بحث نموده و از هر باب، احاديثى را انتخاب كرده و شرح داده است . در اين شرح، سند روايات مورد بررسى قرار نگرفته است .

[الحاشية على اصول الكافى، ص 16 و 301]

حسينى قزوينى، صدر الدين محمد بن محمد صادق (زنده در 1109ق)

18 . نقد كلام ملا خليل قزوينى (نقد صافى در شرح كافى) (فارسى)

نويسنده با عناوين «قوله ـ قوله» به نقد نظريات ملا خليل پرداخته است. وى در سال 1103 ق، اين كتاب را نوشته، كه در ضمن مجموعه اى از تصانيف او در كتابخانه آل خرسان، موجود بوده است .
آغاز : اين چند كلمه در بحث فرائض از صافى در شرح كافى به خاطر رسيده و در اين دقت به عنوان شرح الشرح نگاشته.
نسخه هاى خطى: قم، قاينى، شماره 334، به خط مؤلف، 1109ق.

[الذريعة، ج 24، ص 277، ش 1432؛ فهرستگان، ج 6 ، ص 215]

ر. ك: (65) صافى [در شرح كافى] (فارسى)

حسينى مرعشى شوشترى، قاضى نور اللّه بن شريف الدين (م 1019 ق)

19 . التعليقة على روضة الكافى

آية اللّه مرعشى رحمه الله در مقدمه احقاق الحق، ضمن شرح حال قاضى نوراللّه شوشترى، التعليقة على روضة الكافى را جزو تأليفات وى بر شمرده است .

[احقاق الحق، ج 1، مقدمه آية اللّه مرعشى ، ص 97]

حسينى موسوى كركى (سيد حسين مجتهد كركى)، سيد حسين بن حسن (م 1001 ق)

20 . شرح روضة الكافى

محقق تهرانى گويد : مؤلف رياض اين كتاب را از جمله تصانيف مؤلف دانسته كه وى در اجازه به شاگردش سيد شمس الدين محمد بحرانى از آن ياد كرده است .

[الذريعة، ج 13، ص 296، ش 1083]

حسينى نايينى (ميرزا رفيعا)، رفيع الدين محمد بن حيدر (998 ـ 1082 ق)

21 . الحاشية على اصول الكافى (تعليقة على الكافى)