امام علی علیه السلام
كُلُّ شَيءٍ مِنَ الدُّنيا سَماعُهُ أعظَمُ مِن عِيانِهِ وكُلُّ شَيءٍ مِنَ الآخِرَةِ عِيانُهُ أعظَمُ مِن سَماعِهِ، فَليَكفِكُم مِنَ العِيانِ السَّماعُ ومِنَ الغَيبِ الخَبَرُ .
هر چيز دنيا [از خير و شرّش]، شنيدنش بزرگ تر از ديدن آن است و هر چيز آخرت [از پاداش ها و كيفرهايش]، ديدنش بزرگ تر از شنيدن آن است. پس براى ديدن [امور آخرت] به شنيدن [اوصاف آنها] بسنده كنيد و براى [آگاهى از] غيب، به خبر[ مُخبرانِ صادق]، اكتفا نماييد.
نهج البلاغة : الخطبة 114
امام عليه السلام نگاهى به مرد تازه وارد كرد و فرمود : شما كه هستيد ؟ مرد : نام من قتاده فرزند دِعامه است و اهل بصره ام . امام عليه السلام : فقيه بصره ، تو هستى ؟ قَتاده : آرى .
