پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
أتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله رَجُلٌ سَيِّئُ الهَيئَةِ، فَقالَ: أ لَكَ مالٌ؟ قالَ: نَعَم مِن كُلِّ أنواعِ المالِ. قالَ: فَليُرَ عَلَيكَ؛ فَإِنَّ اللّهَ عز و جل يُحِبُّ أن يَرى أثَرَهُ عَلى عَبدِهِ حُسنا، ولايُحِبُّ البُؤسَ وَالتَّباؤُسَ.
ـ به نقل از زهير بن ابى علقمه ضُبَعى ـ :مردى با ظاهرى زشت، نزد پيامبر صلىالله عليه و آله آمد. پيامبر فرمود: «آيا مالى دارى؟». گفت: آرى؛ همهگونه مال دارم. فرمود: «پس بايد [اثرِ مال] بر تو ديده شود. هر آينه خداوند دوست مىدارد كه اثرِ [مال] خويش را بر بندهاش به نيكى بنگرد و نه تنگ دستى را دوست دارد و نه تظاهر به تنگ دستى را».
المعجم الكبير : ج5 ص273 ح5308
پایگاه حدیث نت: «محمدتقی شاكر اشتيجه» دانشجوی رشته كلام و عقايد، مقطع كارشناسی ارشد دانشكده علوم حديث صبح امروز از پايان نامه خود دفاع كرد.
به گزارش پایگاه حدیث نت، در چكيده اين پايان نامه آمده است: بدون شك امامان شيعه بنابر عقيدۀ شيعه وسنی دارای مرجعيت دينی می باشند، اما شيعه معتقد است مرجعيت دينی و علمی پس از پيامبر تنها در اختيار ايشان می باشد، مهمترين سوالی كه در اينجا مطرح می شود چرائی و دليل اين گفتار و ادعا است .مكتب تشيع با توجه به نقش امام پس از پيامبر خاتم كه نقش هدايتی گسترده ای است و از ظاهر تا باطن جامعه و افراد آن را در بر می گيرد امام را دارای ارتباط و آگاهی از منابع عظيم الهی می داند، و دانش او را فراتر از علم عادی، دارای مجاری و مبادی غيبی و لدنی ميداند .قرآن و روايات دلالت بر اثبات ديدگاه اتصال علم امام به خداوند سبحان می نمايند .سرچشمه و منابع علم امام گسترده و متعدد هستند كه از مهمترين آنها روح القدس، جامعة ، مصحف فاطمه سلام الله عليها ، صحف و كتب انبياء ، عمود نور ، الف باب ، تحديث ( نقر و نكت ) ، قرآن ، اسم اعظم می باشندامام بهره مند از روح بلند و مقدسی از جانب خداوند می گردد كه اين عطیۀ الهی امام را در انجام وظايف و شئون الهی او و ارتباط با ملكوت و آگاهی از حقايق پنهان و دريافت كامل شريعت محمدی در جهت هدايت رسانی ياری می كند .مطابق رهنمود آيات وروايات علم به احكام و حلال وحرام و همچنين علم به قرآن توسط پيامبر اكرم صلوات الله عليه وآله وسلم به ائمه اطهار منتقل گرديده است، لذا نقش امام نسبت به اين علوم، نقشی تبيينی تفسيری و امام شاخصی برای رفع اختلافات و بروز علوم انتقالی از پيامبر می باشد.امام علاوه بر جايگاه كمال بخشی و تحقق بخشيدنِ استمرار ختم نبوت، نقش هدايت خاص يا همان امامت به معنای ويژۀ آن را هم بر عهده دارد كه اين لذا امامت با ختم نبوت نه تنها تعارضی ندارد بلكه لازمۀ خاتميت وجود و تبلور امامت می باشد .جايگاه و شان هدايتی مخصوص امام اقتضای علم و آگاهی مناسب با آن را می نمايد. روايات ارتباط با ملائكه و طرق ديگر مجاری علم امام را در همين راستا تبيين نموده اند، مسائلی همانند شهود و عرضۀ اعمال به امام و خبر رسانی روزانۀ كه آيات و روايات بر آن تاكيد می كنند از مصاديق جريان اين هدايت و نقش امام در آن می باشد.آيات استدلال شده بر نفی علم غيب در قرآن برای انبياء و ائمه نيز با تمسك به قرائن متصل و منفصل آيات بر نفی علم غيب ذاتی و استقلالی واصيل دلالت می نمايد، چرا كه از جانب ديگر آيات و شواهد روائی و تاريخی فراوانی بر آگاهی انبياء و ائمه عليهم السلام از غيب دلالت می كنند.گفتنی است، استاد راهنما، حجت الاسلام و المسلمين رضا برنجكار استاد مشاور، حجت الاسلام و المسلمين محمدتقی سبحانی، استاد داور مهدی ذاكری در اين جلسه حضور داشتند.اين جلسه در تالار پژوهش دانشكده علوم حديث(قم) برگزار شد، و هيئت داوران درجه عالی و امتياز ۱۹ را برای اين پايان نامه در نظر گرفت.
