۲۲۹۸.الإمامُ عليٌّ عليه السلام :النَّدَمُ أحَدُ التَّوبَتَينِ . ۱
۲۲۹۹.عنه عليه السلام :النَّدَمُ على الخَطيئةِ اسْتِغْفارٌ . ۲
۲۳۰۰.عنه عليه السلام :النَّدَمُ على الذَّنبِ يَمنَعُ مِن مُعاوَدَتهِ . ۳
۲۳۰۱.عنه عليه السلام :مَن نَدِمَ فقد تابَ، مَن تابَ فقد أنابَ . ۴
۲۳۰۲.عنه عليه السلام :نَدمُ القلبِ يُكَفِّرُ الذَّنبَ . ۵
۲۳۰۳.الإمامُ الباقرُ عليه السلام :كَفى بالنّدمِ تَوبَةً . ۶
۲۳۰۴.عنه عليه السلام :إسْتَرجِعْ سالِفَ الذُّنوبِ بشِدَّةِ النَّدمِ و كَثرَةِ الاسْتِغْفارِ . ۷
466
حُسنُ الاعتِرافِ
الكتاب:
وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلاً صَالِحا وَ آخَرَ سَيِّئا عَسَى اللّهُ أنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ» . ۸
الحديث:
۲۳۰۵.الإمامُ عليٌّ عليه السلام :حُسنُ الاعْتِرافِ يَهدِمُ الاقْتِرافَ . ۹
۲۲۹۸.امام على عليه السلام :پشيمانى، نيمى از توبه است.
۲۲۹۹.امام على عليه السلام :پشيمانى از گناه، همان آمرزش خواهى است.
۲۳۰۰.امام على عليه السلام :پشيمانى از گناه، مانع تكرار گناه مى شود.
۲۳۰۱.امام على عليه السلام :آن كه پشيمان شود، توبه كرده است، هر كه توبه كند، به سوى خدا بازگشته است.
۲۳۰۲.امام على عليه السلام :پشيمانىِ دل، گناه را مى پوشاند.
۲۳۰۳.امام باقر عليه السلام :براى توبه كردن پشيمانى كافى است.
۲۳۰۴.امام باقر عليه السلام :با پشيمانىِ شديد و آمرزش خواهىِ فراوان، گناهان گذشته را محو كن.
466
اعتراف حقيقى به گناه
قرآن :
«و گروهى ديگر به گناه خود اعتراف كردند[و ]اعمال نيكو را با كارهاى زشت آميخته اند. شايد خدا توبه شان را بپذيرد».
حديث :
۲۳۰۵.امام على عليه السلام :اعتراف راستين، اثر گناه را نابود مى كند.