اى جابر! به خدا سوگند، حديثى که از شخص راستگو درباره حلال و حرام به دست مىآورى، برايت از آنچه خورشيد از صبح تا شام بر آن نور مىافشاند، برتر است.
۱۱۹.امام صادق علیه السلام: لَو اُتِيتُ بِشابٍّ مِن شَبابِ الشّيعَةِ لا يَتَفَقَّهُ لَأَدَّبتُهُ؛
اگر جوانى از شيعيان را به نزدم بياورند که در کار دين ژرفانديشى نمىکند، تنبيهش مىکنم.
۱۲۰.پيامبر صلی الله علیه و اله: إذا ظَهَرَتِ البِدعَةُ في اُمَّتي فَليُظهِرِ العالِمُ عِلمَهُ فَإن لَم يَفعَل فَعَلَيهِ لَعنَةُ اللّهِ؛
هرگاه بدعت در ميان امّتم آشکار شود، بر عالِم واجب است که علمش را اظهار کند، و اگر چنين نکند، لعنت خدا بر او باد!
۱۲۱.امام صادق علیه السلام: مَن أخرَجَها [نفساً] مِن ضَلالَةٍ إلى هُدىً فَقَد أحياها ومَن أخرَجَها مِن هُدَىً إلى ضَلالٍ فَقَد قَتَلَها؛
هر کس شخصى را از گمراهى به هدايت رهنمون کند، او را زنده کرده است، و هر کسى را از هدايت به گمراهى برد، او را کشته است.
۱۲۲.امام على علیه السلام: إذا جَلَستَ إلى عالِمٍ فَکُن عَلى أن تَسمَعَ أحرَصَ مِنکَ عَلى أن تَقولَ و تَعلَّمَ حُسنَ الإستِماعِ کَما تَعلَّمُ حُسنَ القَولِ و لا تَقطَعَ عَلى أحدٍ حَديثَهُ؛
هرگاه با عالِمى نشستى، براى شنيدنْ آزمندتر از گفتن باش و همچنان که خوب سخن گفتن را فرا مىگيرى، خوب گوش دادن را نيز بياموز، و سخن کسى را قطع نکن.