پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
ـ لَمّا سُئلَ عَن أرضٍ مِن ثَمغٍ ـ: اِحبِسْ أصلَها و سَبِّلْ ثَمَرَتَها .
ـ در پاسخ به سؤال درباره زمينى از ثَمْغ( منطقه اى نزديك مدينه) ـ : اصل آن را وقف كن و ميوه (حاصل) آن را [براى كسانى كه وقف آنها كردهاى ] وا بگذار.
كنز العمّال : ح46150
پایگاه حدیث نت: معاون پژوهشی دانشكده علوم حديث در جلسه تواصی به حق، بر اهميت نيكی و آثار و بركات آن در زندگی افراد تأكيد كرد.
به گزارش پایگاه حدیث نت، چهارمين جلسه از جلسات تواصی به حق ظهر چهارشنبه ۱۳ اردیبهشت با حضور آيت الله محمدی ري شهری رئيس موسسه علمی فرهنگی دارالحديث، پژوهشگران، دانشجویان و کارکنان موسسه برگزار شد.معاون پژوهشی دانشكده علوم حديث در سخنانی بر اهميت نیکی در همه ابعاد و آثار آن در زندگی تأكيد كرد.حجت الاسلام والمسلمين عبدالهادی مسعودی به نقل حديثی پرداخت از امام علی عليه السلام پرداخت و گفت: امام، با پرسش از مردم سعی در فهماندن آيات بشارت به ايشان را داشتند. حضرت خطاب به مردم پرسيدند: «به نظر شما كدام آية قرآن، اميدواركننده ترين آيه است؟» در پاسخ عده ای گفتند دادند «ان الله لا يغفر ان يشرك به و يغفر ...» به اين معنی كه خداوند فقط شرك را نمی آمرزد، چون آمرزيدنی نيست. كسی كه مشرك است از خدا چه توقعی دارد؟ برود از شريك خدا بگيرد. ولی كمتر از آن(شرك) هرچه هست را می آمرزد.وی در ادامه تصریح کرد: حضرت فرمودند: اين آيه خوبی است، اما اميدواركننده ترين آيه نيست. عده ای ديگر پاسخ دادند پس آيه «ان الله يغفر الذنوب جميعا» مورد نظر است، يعنی ديگر تمام گناهان. باز حضرت فرموند: اين آيه هم آية خوبی است اما اين آيه هم منظور نيست. عده ای ديگر به آيه ای از سوره آل عمران اشاره كردند كه خداوند می فرمايد: «الذين اذا فعلوا فاحشة او ظلموا انفسهم فذكروا الله فاستغفروا ... » به اين معنی كه هر كسی گناه كرد حتی فحشا، استغفار كند كه جز خداوند كسی بخشنده نيست، و گناهان را نمی آمرزد، پس فقط به درگاه خداوند برويد كه خداوند بخشنده و آمرزگار است. بار ديگر حضرت فرمودند: اين آيه هم آية خوبی است اما اين آيه هم منظور من نيست.حجت الاسلام مسعودی در ادامه بيان داشت: چرا حضرت چنين كرده است، آيا منظور ايشان اين بوده كه آيات بشارت را به مردم تذكر بدهند يا واقعا قصد ديگری داشته اند؟ طبق اين نقل مردم ديگر گفتند ما پاسخ اين سوال را نميدانيم و مردم پا پس كشيدند (احجم الناس ...) و گفتند هرچه شما ميدانيد بفرمائيد. اميرالمؤمنين علی عليه السلام آيه «اقم الصلوة طرفی النهار و زلفاً من الليل» به اين معنی كه در دو كرانه روز و پاره ای از شب نماز بخوانيد، يعنی صبح، ظهر، عصر، مغرب و عشا. اما اين آيه ادامه دارد كه در روايت نقل نشده است ولی حضرت در آن جلسه بقيه آيه را نيز قرائت كرده اند و همان باقيمانده مهم است كه خداوند می فرمايد « انّ الحسنات يذهبن السيئات ذلك ذكری للذاكرين».