اين كلمات كم يا زياد، تكرار شده، بطورى كه حصر آن نياز به كتاب جداگانه اى دارد، ^۱درپاسخ به اجماع هاى موردادعاى او،الغدير3/175 و156. تنها به سخن ابن حجر مكى هيثمى شافعى عالم بزرگ اهل سنت در قرن دهم اشاره مى كنيم كه مى نويسد: آنچه از ابن تيميه نقل شده اگر چه لغزش جبران ناپذير است و مصيبتى است كه همواره آثار شومش باقى خواهد ماند، اما شگفت آور هم نيست، زيرا نفس و شيطان بر او چيره شده، كه وادارش كرده به مجتهدان و علما حمله كند و نفهميده كه عمل ناروايى انجام داده،زيرا درمسائل بسيارى با اجماع علما مخالفت نموده است ... تا آنجا كه علماء معاصر بر او شوريدند و سلطان را به حبس او مجبور ساختند. ^۲ در ردّ اجماع هاى ادعايى ابن تيميه تنها به يك مورد اشاره مى كنيم كه در باره حديث معروف صدفه دادن على عليه السلام در ركوع ابن تيميه مى گويد: به اجماع اهل علم به حديث، دروغ است (منهاج، 7/17) با اينكه علامه امينى 66 نفر از علماى معروف اهل سنت را نام مى برد كه اين حديث را نقل كرده اند. ^۳ همچنين حافظ ولى الدين ابوزرعه عراقى از علماى بزرگ اهل سنت در قرن نهم مى نويسد: شيخ ابن تيميه زاهد است، ولى چنانچه در باره او گفته اند علمش از عقلش بيشتر است، لذا اجتهادش باعث شده كه در مسائل بسيارى كه حدود 60 مسئله است، با اجماع علما مخالفت كند. به اين دليل، ملامت و سرزنش علما نسبت به او زياد شد تا جايى كه چندين بار به حبس وى انجاميد و عاقبت هم در زندان درگذشت. ^۴

روش شانزدهم : تضعيف احاديث معروف با دلائل سست

پيامبر صلى الله عليه و آله وسلم به عمار فرمودند: «تو را گروه ستمكار مى كشند كه خدا شفاعت مرا نصيب آنها نخواهد كرد»، ^۵ اين حديث علاوه بر شهرت فراوان و صحّت كامل، از نشانه هاى نبوّت پيامبر و از پيش گويى هاى جالب توجه ايشان است.