نسخه‏ها:

29861 / 1 ـ مشهد، آستان قدس رضوى: 5504، آغاز: قال هذا ما اسعدك اللّه‏ من المسائل المتعاضة على الروحانيين فضلا عن ذوى الاجساد الناطقة، نستعليق، بدون نام كاتب، بدون تاريخ كتابت، 3 برگ، سابقه: مركز احياء ميراث اسلامى: 47 [ فهرست عكسى مركز احياء: 1/61؛ فهرست الفبايى آستان قدس: 43].
29862 / 2 ـ تهران، مجلس شوراى اسلامى: 528، آغاز: برابر نمونه، نسخ، محمد نصير قمى، بدون تاريخ كتابت، رساله سوم مجموعه ، «13پ‏ـ17پ» 5 برگ [فهرست مجلس: 16/106].

4961 . رشح اذواق الحكمة الربانية فى شرح اوفاق اللمعة النورانية (عربى)

از: عبد الرحمن بن محمد بن على حنفى بسطامى (قرن 9ق)

شرحى است بر كتاب «اللمعة النورانية» ابوالعباس بونى كه به صورت «قال ـ اقول» در سال 822ق تأليف شده است.
[كشف الظنون: 2/1566]

نسخه‏ها:

29863 ـ كاشان، مدرسه سلطانى: 226، آغاز: از آغاز افتادگى دارد، نسخ، سيد حسن بن رضا قمى نجفى، 15 رمضان المبارك 1041ق، 152 برگ، 15 سطر، 12×19 [فهرست مدرسه سلطانى، جديد].

4962 . رياض الصالحين (عربى)

از: يحيى بن شرف الدين نووى شافعى، محيى الدين ابو زكريا (م 676ق)

دويست و شصت و پنج باب است در آداب اخلاقى و انواع اذكار و دعاهايى

آغاز: الحمد للّه‏ رب العالمين حمدا كثيرا طيبا مباركا فيه كما يحب ربنا و يرضى و اشهد أن لا اله الا اللّه‏ الاحد الصمد الغنى الذى اليه يفتقر كل ما فى الكون.
انجام: اللهم بنورك اهتديت و بفضلك استغنيت و بنعمتك اصبحت و امسيت . انتهى

نسخه‏ها:

29859 ـ قم، مركز احياء ميراث اسلامى: 1772، آغاز: برابر نمونه، انجام: برابر نمونه، نسخ، صدر الدين غفارى، 20 محرم 1217ق، رساله دوم مجموعه، «30پ‏ـ42ر» 13 برگ، 5/10×18، [فهرست مركز احياء: 5/191].

4959 . ربيع الفؤاد فى ترتيب صلوات الطريق و الاوراد (عربى)

از: عبد اللّه‏ بن ابراهيم حجازى شرقاوى مصرى شافعى (1227ق)

در آداب و احكام نماز و سائر صلوات مندوبه و ذكر اوراد ، كه مؤلف آن را در سال 1202 ق ، تأليف نموده است .
آغاز: الحمد للّه‏ رب العالمين و الصلاة و السلام على افضل المرسلين و على آله و صحبه و التابعين الى يوم الدين.

نسخه‏ها:

29860 ـ قم، مرعشى: 11149، آغاز: برابر نمونه، نسخ، مصطفى مزين منشاوى احمدى، چهارشنبه 14 جمادى الثانى 1212ق، رساله سوم مجموعه، «61ـ71» 11 برگ، 23 سطر] فهرست مرعشى: 28/218].

4960 . رسالة فى اجابة الدعاء (عربى)

از: يعقوب بن اسحاق كندى، ابو يوسف (م 252ق)

نامه‏اى است عرفانى از ابو يوسف يعقوب بن اسحاق كندى به احمد بن المعتصم، در يافتن ساعتى كه در آن اجابت دعا نزديك تر باشد.
آغاز: بسمله ادام اللّه‏ عزك و صانك بفضله و حرمك من المعاصى بمنه.