انجام: و وفقنى و اولادى اقتفائهم بحرمة سيد المرسلين و آله الطاهرين صلى الله عليهم اجمعين و كان الفراغ فى يوم الجمعة الثامن و العشرين من شهر محرم الحرام سنة خمس و ماتين بعد الالف على يد مؤلفها الخاطى حيدر على عفى الله تعالى عنه سيئاته.

نسخه‏ها:

31318/1 ـ تهران، دانشگاه تهران: 2128، از آغاز افتادگى دارد، آغاز: فى آن واحد كأنّه قد يرث فى الآن الواحد الف نفس بروح هذه...شيخنا الاعظم بل الوالد المعظم بهاء الملة و الدين...قرئت عليه طرفاً من التفسير و الفقه و الاحاديث و اجاز لى جميع كتب العلماء سيما ما تضمنه الاجازة الكبيرة، انجام: برابر نمونه، شكسته نستعليق، حيدر على بن عزيز الله بن محمد تقى مجلسى (مجيز)، جمعه 28 محرم 1205ق، تصوير صفحه اول و آخر اين نسخه در فهرست دانشگاه (9/771-772) آمده است، 17 برگ] فهرست دانشگاه تهران: 9/767 ].
31319/2 ـ هند ، لكهنو، ناصريه: بدون شماره، نستعليق، بدون نام كاتب، 1205ق، رساله دوم مجموعه، گويا نسخه اصل، «صفحه1-63»32 برگ، سابقه: دانشگاه تهران: ميكروفيلم 6027 [ فهرست ميكروفيلمهاى دانشگاه تهران: 3/192 ].
31320/3 ـ قم، مرعشى: 6057، آغاز: برابر نمونه، انجام: و هذا ما اردت اثباته بعد ما استخرت الله تعالى، نسخ، محمد تقى بن محمد مقيم موسوى، 1230ق، اصفهان، 92 برگ] فهرست مرعشى: 16/59 ].
31321/4 ـ قم، مرعشى: 3208، مير سيد على بن محمد مهدى موسوى اصفهانى، 1264ق، در پايان مجموعه‏اى كه داراى 219 برگ بوده و آخرين كتاب آن (الامل الآمل شيخ حر عاملى) در برگ 218 خاتمه مى يابد. بنابر اين اجازه حيدر على در يك برگ واقع شده و قهراً نمى تواند كامل باشد بلكه فقط بايد برگ اول آن در نسخه آمده باشد . [ فهرست مرعشى: 9/12 ].
31322/5 ـ مشهد، آستان قدس رضوى: 22295، آغاز: برابر نمونه، انجام: برابر نمونه، نستعليق، بدون نام كاتب، قرن 13ق، در فهرست اشتباهاً به عنوان اجازه ملا حيدر على به علامه عبدالباقى بن محمد حسين خاتون آبادى دختر زاده علامه مجلسى معرفى شده است، 38 برگ، 20 سطر] فهرست آستان قدس: 27/24 ].

على در آن تمامى مواردى را كه از استادش امير عبدالباقى بن محمد حسين خاتون آبادى دختر زاده علامه مجلسى اجازه داشته، اجازه داده است. در مكارم الآثار عنوان شده كه محتواى اين اجازه از لؤلؤة البحرين شيخ يوسف بحرانى انتخاب شده و به همين دليل به آن منتخب اللؤلوة نيز گفته مى شود. نسخه‏هاى موجود از اين اجازه در ذيل معرفى مى گردد.
2. انساب مجلسى، به فارسى، كه آن را به درخواست عمويش ميرزا ابو القاسم، تأليف نموده است. اين رساله در ذيل عنوان انساب مجلسى معرفى خواهد شد. ولى بايد توجه داشت كه اين رساله هيچ ربطى به اجازه به فرزندان ندارد و مرحوم شيخ آقا بزرگ در الذريعة (1/190) آن را با اجازه به فرزندان يكى گرفته ولى در كرام البررة (1/451) اين اشتباه را رفع نموده است. در مكارم الآثار (1/531) عنوان نموده كه تأليف آن در اواخر ربيع الثانى 1194ق به فرجام رسيده است.
3. اجازه به ميرزا غلامحسين بن محمد اسماعيل بن آقا علاء الدين محمد بن محمد صالح آقا بزرگ بن آقا عبد الباقى بن مولى محمد صالح مازندرانى و در آن آنچه را كه از مير عبد الباقى بن مير محمد حسين حسينى خاتون آبادى اجازه داشته به او اجازه داده است. اين توضيحات مربوط به فهرست دانشگاه (9/771-772) است كه نسخه‏اى از اين اجازه در آن معرفى شده است. ولى در ادامه اين توضيحات تاريخ اين اجازه را جمعه 28 محرم 1205ق ذكر نموده و عنوان كرده كه در اين اجازه به پنج فرزند خود و دو پسرعمويش اجازه داده است. كه با اين توضيحات شكى باقى نمى ماند كه اين همان اجازه به فرزندان است نه اجازه‏اى ديگر. اين اجازه در الذريعه (1/191، رقم 987) معرفى شده ولى تاريخ اجازه و نسخه‏اى از آن معرفى نشده است.ولى گويا آن را از فهرست دانشگاه تهران گرفته كه در باره آن بحث شد.
[الذريعه: 1/190، مصفى المقال: ص 164؛ مكارم الآثار: 1و2/529-532 در ذيل متوفيات سال 1214ق؛ طبقات اعلام الشيعة، قرن سيزدهم (الكرام البررة فى القرن الثالث بعد العشرة)، 1/451-452].
آغاز: الحمد لله رب العالمين... انه لمّا كان دأب المصنفين من المتقدمين و المتاخرين اجازه نقل مصنفاتهم.