امام سجاد علیه السلام
وأنتَ الَّذي دَلَلتَهُم بِقَولِكَ مِن غَيبِكَ وتَرغيبِكَ الَّذي فيهِ حَظُّهُم عَلى ما لَو سَتَرتَهُ عَنهُم لَم تُدرِكهُ أبصارُهُم، ولَم تَعِهِ أسماعُهُم، ولَم تَلحَقهُ أوهامُهُم، فَقلتَ: اذكُروني أَذكُركُم وَاشكُرُوا لي ولا تَكفُرونِ...
تويى آن كه با سخنان غيبى ات، آنان را راهنمايى كردهاى و به آنچه بهره ايشان در آن است، تشويق نمودهاى؛ بر چيزى كه اگر از آنان مىپوشاندى، ديدگانشان آن را در نمىيافت و گوشهايشان آن را درك نمىكرد و خيالهايشان به آن نمىرسيد. و فرمودهاى: « مرا ياد كنيد تا يادتان كنم و مرا سپاس گوييد و ناسپاسى ام نكنيد »...
الصحيفة السجّاديّة : ص 171 الدعاء 45
امام باقر علیه السلام:
طُوبى لِمَنْ حَسُنَ مَعَ النَّاسِ خُلُقُهُ ، وَبَذَلَ لَهُمْ مَعُونَتَهُ ، وَعَدَلَ عَنْهُمْ شَرَّهُ؛
خوشا بحال كسى كه اخلاقش را با مردم خوب كند و از كمك كردن بآنان دريغ نكند و شر خود را از آنان بگرداند.
الکافی: ج۱۵، ص۴۰۲
