امام علی علیه السلام
ـ في صِفَةِ أهلِ الدُّنيا ـ: قَد خَرَقَتِ الشَّهَواتُ عَقلَهُ، و أماتَتِ الدُّنيا قَلبَهُ... لا يَنزَجِرُ مِن اللّهِ بزاجِرٍ و لا يَتَّعِظُ مِنهُ بواعِظٍ.
ـ در وصف دنيا پرست ـفرمود : شهوتها عقل او را متلاشى كرده و دنيا دلش را ميرانده است.... نه نهى و بازداشتهاى خدا او را باز مىدارد و نه اندرزهايش او را سود مىدهد.
نهج البلاغة : الخطبة 109.
پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله :
لا صَدَقَةَ و ذُو رَحِمٍ مُحتاجٌ.
تا زمانى كه خويشاوندِ نيازمند هست ، صدقه دادن به كسى ديگر ، روا نيست.
الاختصاص، ص ۲۱۹
