امام کاظم علیه السلام
لَيسَ مِن دواءٍ إلاّ و هو يُهَيِّجُ داءً، و ليسَ شيءٌ في البَدنِ أنفَعَ مِن إمساكِ اليدِ إلاّ عمّا يَحتاجُ إلَيهِ.
هيچ دارويى نيست، مگر آنكه خود بيمارى تازهاى را دامن مىزند. براى بدن چيزى سودمندتر از پرهيز و خوردن غذا در حدّ نياز بدن نيست.
الكافي: ج8 ص273 ح409
امام عسكرى عليه السلام:
مَن وَعَظَ أخاهُ سِرّا فَقَد زانَهُ، و مَن وَعَظَهُ عَلانِيَةً فَقَد شانَهُ؛
هر كه برادر خود را پنهانى اندرز دهد، او را آراسته است و هر كه در برابر ديگران موعظه اش كند، او را لكّه دار كرده است.
تحف العقول، ص۴۸۹
