امام علی علیه السلام
إيّاكُم وَالتَّلَوُّنَ في دينِ اللّهِ؛ فَإِنَّ جَماعَةً فيما تَكرَهونَ مِنَ الحَقِّ خَيرٌ مِن فُرقَةٍ فيما تُحِبّونَ مِنَ الباطِلِ، و إنَّ اللّهَ سُبحانَهُ لَم يُعطِ أحَدا بِفُرقَةٍ خَيرا، مِمَّن مَضَى ولا مِمَّن بَقِيَ.
بپرهيزيد از دگرگونى در دين خدا، كه همراه جماعت بودن در حقّى كه آن را خوش نمىانگاريد، بهتر است از پراكنده شدن به خاطر باطلى كه آن را دوست مىداريد! و همانا خداوند سبحان، به كسى به خاطر جدايى خيرى نبخشيد، نه از گذشتگان و نه از باقى ماندگان.
نهج البلاغة : الخطبة 176
موضوع: "مبانی نظری تدوین حکمت نامه علوی، تمایزها"ارائه کننده:حجت الاسلام سیدمحمود طباطبایی نژاد؛ پژوهشگر پژوهشگاه قرآن و حدیثدبیر نشست:حجت الاسلام مرتضی خوش نصیب فلاح؛ عضو هیأت علمی پژوهشگاه قرآن و حدیث⏰دوشنبه ۲۴ آذر ماه ۱۴۰۴ از ساعت ۱۰ تا ۱۲ به صورت حضوری و وبیناریمکان: سالن جلسات پژوهشگاه قرآن و حدیث