گفت و گوها و مناظرات علوی(روش شناختی و تحلیل نمونه ها)

گفت و گوها و مناظرات علوی
بررسى، استنباط و استخراج روش‌ها و شگردهای ویژه آن امام همام در عرصه‌های مختلف اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و خانوادگی

کتاب «گفت و گوها و مناظرات علوی»، با نگاه به ارزش و جایگاه ویژه اسلام در میان مکاتب الھی، براى گفتگو و ترغیب به ترویج و همگانی سازی آن، به دنبال کشف و استخراج روشها و شیوه‌های كاربردى این مناظرات است که از طريق معصومين علیهم‌السلام به ما آموخته شده است.
این پروهش با توجه به موقعیت ویژۀ بین المللی جمهوری اسلامی ايران و نيز تشابه شرايط كنونى با زمان استقرار حكومت علوى، گفتگوها و مناظرات آن حضرت را به منظور كشف واستخراج شيوه هاى کاربردی ایشان مورد تحلیل و ارزیابی قرار داده است.
همچنین با اشاره به تاریخچۀ پیدایش گفتگو و ادوار و انواع آن، جایگاه گفتگوهای مکتبی در ادیان الهى را به صورت تطبيقى مورد بررسى قرار داده وجايگاه ويژه آن را در اسلام تبیین کرده است.
در بخش دوم کتاب، کلیدواژه های اصلی گفتگو و مناظره به صورت خلاصه و مفید و نيز اركان و انواع آن و آداب وشرايط هريك مطرح شده است.
در بخش سوم کتاب، فضای حاکم بر زمان امام علی علیه‌السلام و تشكلها و تفكرات زنده و مؤثر و ویژگیهای هر تفکر در دو بخش درونی وبرونی تبيین شده ودیدكاه امام علیه‌السلام نسبت به هر یک، مورد تحلیل قرار گرفته است.
با این مقدمات، در بخش چهارم کتاب، گفتگوها و مناظرات علوی در ده فصل مورد بازکاوی تحلیلی و کاربردی قرار گرفته است.
جایگاه گفتگو، اهداف و اخلاقیات امام در گفتگوها و مناظرات، فنون و شگردهای ویژه، مبانی استدلالات، روشهای پاسخگویی و بالاخره نتايج گفتگوها و مناظرات حضرت علیه‌السلام به تفكيک مورد بحث و تحليل قرارگرفته و با طرح مسئله اهتمام ويژه ايشان به نقش بنیادین قرآن، سنت و نیز شیوۀ به کار گیری آنها، کلام به پایان آمده است.

مقدمه مؤلف:

در میان روايات و احاديث فراوانى كه از معصومين علیهم‌السلام در موضوعات مختلف به ما رسیده است، مناظرات و گفتگوهای حضورى/ بخش قابل توجهى را تشكيل مى دهند كه تاکنون جایگاه و ارزش کاربردی آنها به صورت ویژه مورد تحليل وبررسى قرار نگرفته است.
از امام على علیه‌السلام به عنوان اولين زمامدار معصوم كه مسئوليت استقرار و تحكيم پايه های حكومت دینی را پس از رسول اکرم (ﷺ) و راه یافتن انحرافات و بدعت‌های گوناگون، به عهده داشت و نیز از پیشگامان و مبارزان عصر نبوی بود که با برداشتها و دیدگاه‌های گوناگون، حضوری چشمگیر در جامعه داشت، گفتگوها و مناظرات فراوانی روایت شده است.
بررسی و تحلیل کیفیت رویارویی های حضرت با خواص، عوام، دوستان ومعاندان و استخراج روش‌های گفتگوی مؤثر و هنرمندانۀ ایشان در جهت تحقق آرمانهای بلند مکتب حیات‌بخش اسلام، با توجه به فضای فكری- فرهنگی حاکم بر جامعه، همه از نكات ارزشمند و سازنده اى است كه در ضمن روايات به دست ما رسيده است كه البته تاكنون مورد تحقیق و تحلیل کاربردی قرار نگرفته است.
نگارنده امید دارد این پزوهش را به عنوان نخستین گام با توجه به شرایط عصری نظام جمهوری اسلامی ايران براى ارائه الگویی مناسب و آرمانى به شيفتگان آن امام همام، عرضه كند.