امام باقر علیه السلام
إنَّ للّهِِ ـ تَعالى ذِكرُهُ ـ عِبادا مَيامينَ مَياسيرَ، يَعيشونَ ويَعيشُ النّاسُ في أكنافِهِم، وهُم في عِبادِهِ بِمَنزِلَةِ القَطرِ.
همانا خداى ـ برتر باد يادش! ـ را بندگانى فرخنده حال و آسان بخش است كه مى‌زيند و مردم نيز در سايه [بذل و بخشش] آنان زندگى مى‌كنند. اينان در ميان بندگان خدا، همانند باران هستند.
الكافي : ج8 ص247 ح345
پس از شهادت امام رضا(علیه السلام) در سال ۲۰۳ هـ ق، مأمون به بغداد عزيمت نمود و به خاطر عوض ...
آیا رؤیای نسبت داده شده به اُمّ الفضل پیش از ولادت امام حسین(ع) پذیرفتنی است؟
برخی از منابع تاریخی ، شبیه رؤیای اُمّ اَیمن را به اُمّ فضل ، همسر عبّاس بن عبد المطّلب ، ...
