امام صادق علیه السلام
ـ في قولِهِ تَعالى : «كانُوا لا يَتَناهَونَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ... » ـ: أما إنَّهُم لَم يَكونوا يَدخُلونَ مَداخِلَهُم، و لا يَجلِسونَ مَجالِسَهُم، و لكِنْ كانوا إذا لَقُوهُم ضَحِكوا في وُجوهِهِم و أنِسوا بِهِم.
ـ درباره آيه «و از كار زشتى كه آن را مرتكب مىشدند يكديگر را باز نمىداشتند... » ـ فرمود: آنها اعمال گنهكاران را انجام نمىدادند و در مجالس و محافل آنها نمىنشستند، اما وقتى با آنها روبه رو مىشدند به صورتشان مىخنديدند و با ايشان گرم مىگرفتند.
تفسير العيّاشيّ : ج۱ ص۳۳۵ ح۱۶۱
در خصال صدوق روایتی به امام صادق(ع) نسبت داده شده که درون مایۀ آن نفی برخی از خصلتها همچون جنون، ...
برص از واژگانی است که در هيأتهای گوناگون در حديث و با يک هيأت در قرآن به کار رفته است. ...