راوی
كانَت اُمُّ البَنينَ تَخرُجُ إلَى البَقيعِ، فَتَندُبُ بَنيها أشجى نُدبَةٍ وأحرَقَها، فَيَجتَمِعُ النّاسُ إلَيها يَسمَعونَ مِنها، فَكانَ مَروانُ يَجيءُ فيمَن يَجيءُ لِذلِكَ، فَلا يَزالُ يَسمَعُ نُدبَتَها ويَبكي.
امّ البنين به بقيع مىرفت و در آن جا، اندوهگينترين و سوزناكترين مرثيه سرايىها را براى پسرانش مىكرد. مردم نزد او گِرد مىآمدند و به آن مرثيهها گوش فرا مىدادند. مروان هم از جمله كسانى بود كه به بقيع مى آمدند . او به مرثيه اُمّ البنين، گوش فرا مى داد و مى گريست.
مقاتل الطالبيّين : ص 90
شعر دعبل خزاعی در مورد امام مهدی(ع)
دِعبِل خُزاعى کیست؟
دعبل خزاعی کیست؟
20 کتاب در حوزه عاشورا و در گروه های ادبیات، فرهنگ و تاریخ، هنر، ترجمه و کودک و نوجوان، به ...
از برترينِ شاعران قرن سوم هجرى
شاعر قرن دو و سه هجری
شاعر قرن سوم