راوی
كانَت اُمُّ البَنينَ تَخرُجُ إلَى البَقيعِ، فَتَندُبُ بَنيها أشجى نُدبَةٍ وأحرَقَها، فَيَجتَمِعُ النّاسُ إلَيها يَسمَعونَ مِنها، فَكانَ مَروانُ يَجيءُ فيمَن يَجيءُ لِذلِكَ، فَلا يَزالُ يَسمَعُ نُدبَتَها ويَبكي.
امّ البنين به بقيع مىرفت و در آن جا، اندوهگينترين و سوزناكترين مرثيه سرايىها را براى پسرانش مىكرد. مردم نزد او گِرد مىآمدند و به آن مرثيهها گوش فرا مىدادند. مروان هم از جمله كسانى بود كه به بقيع مى آمدند . او به مرثيه اُمّ البنين، گوش فرا مى داد و مى گريست.
مقاتل الطالبيّين : ص 90
مدیر گروه تاریخ امامت پژوهشکده امامت با تأکید براینکه شعر در تاریخ تشیع به عنوان رسانهای قوی در انتقال پیام ...
کتاب «در محضر کریم»، اشعاری در باره حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام، و آستان مقدس ایشان، از مجموعه آثار ...
حدیث اعطای سیب بهشتی به پیامبر(ص) در معراج و تأثیر آن در شکلگیری نطفۀ حضرت زهرا(س) با اینکه در بسیاری ...