امام علی علیه السلام
إنّ اللّهَ كَتَبَ القَتلَ على قَومٍ و المَوتَ على آخَرِينَ، و كُلٌّ آتِيهِ مَنِيَّتَهُ كما كَتَبَ اللّهُ لَهُ، فَطوبى للمُجاهِدِينَ في سبيلِهِ، و المَقتولِينَ في طاعَتِهِ.
همانا خداوند براى گروهى كشته شدن را رقم زده است و براى گروهى مُردن [طبيعى] را و مرگ هر كس، همچنان كه خداوند مقدّر فرموده، فرا مىرسد. پس، خوشا به حال مجاهدان در راه او و كشتگانِ راه طاعت وى.
وقعة صفّین: ص۱۱۱
آیا اهل بیت(ع) با بدعت دگرگونی در جهر بسمله در نماز، مقابله کرده اند؟
سنّت جهر به «بسمله» در نماز، چگونه دگرگون شد؟
در نماز جهر به «بَسمَله» در سنّت نبوى(ص) چگونه بوده است؟
در نماز سنّت جهر به «بَسمَله» ، در عمل صحابه چگونه بوده است؟