امام علی علیه السلام
ـ في صِفَةِ أهلِ الدُّنيا ـ: قَد خَرَقَتِ الشَّهَواتُ عَقلَهُ، و أماتَتِ الدُّنيا قَلبَهُ... لا يَنزَجِرُ مِن اللّهِ بزاجِرٍ و لا يَتَّعِظُ مِنهُ بواعِظٍ.
ـ در وصف دنيا پرست ـفرمود : شهوتها عقل او را متلاشى كرده و دنيا دلش را ميرانده است.... نه نهى و بازداشتهاى خدا او را باز مىدارد و نه اندرزهايش او را سود مىدهد.
نهج البلاغة : الخطبة 109.
اسلام پژوهی در اسرائیل
میراث مکتوب رضوی
مدرسه کلامی مدینه
قواعد کلامی معلل بودن افعال الهی به اغراض و صلاح
علم الهی در اندیشه کلامی امامیه
جستارهایی در مدرسه کلامی حله
نسبت ذات و صفات در اندیشه امامیه نخستین
خلقت نوری پیامبر(ص) و اهل البیت(ع) در اندیشه امامیه نخستین
کلام اسلامی
