عنوان کتاب : زندگانی محمد(ص)
محل نشر : تهران
ناشر : حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی
نوبت چاپ : هشتم
تاریخ انتشار : 1375 ش
تعداد جلد : 2
تعداد صفحه : 443 + 445
قطع : وزیری
زبان : فارسی
جستجو در Lib.ir

زندگانی محمد(ص)

کتاب زندگانی محمد(ص)، ترجمه کتاب حیاة محمد نوشته محمد حسنین هیکل از آثار معروفی است که در زمینه سیره نبوی و تاریخ زندگانی پیامبر اسلام در دوران معاصر به نگارش درآمده است. محمدحسنین هیکل، استاد دانشگاه، حقوق دان، نویسنده و سیاستمدار مصری بود که علاوه بر ریاست حزب سیاسی «احرار»، ریاست مجلس سنا و وزارت کشور و آموزش و پرورش مصر را نیز برعهده داشت. وی این کتاب را در واقع در واکنش به نوشته های انحرافی در مورد اسلام و قرآن و پیامبر که دانشگاه امریکایی قاهره برای دانشجویان تهیه و تنظیم کرده بود، در سال ۱۹۳۲ نگاشت.

این کتاب، زندگانی حضرت رسول اکرم(ص) را از روز تولد تا زمان وفات شرح می دهد و تمام وقایعی را که برای آن حضرت رخ داده یا در کتاب های تاریخ به وی نسبت داده شده است، با تطبیق آنها با یکدیگر و نمایاندن درست و نادرست، گفتار سیره نویسان مسلمان و غیرمسلمان را با هم مقایسه می کند و با نظری دقیق به قضاوت درباره آنها می پردازد. کتاب بیشتر با توجه به نیاز نسل جوان به نگارش درآمده و به دلیل داشتن قالبی داستانی و جذاب، ابوالقاسم پاینده آن را به زبان فارسی و اسماعیل راعی فروغی به زبان انگلیسی ترجمه کرده اند.

کتاب از یک مقدمه، ۳۱ فصل و دو خاتمه تشکیل شده است. برخی عنوان های کتاب عبارتند از: عربستان پیش از اسلام، مکه و کعبه و قریش، از تولد تا ازدواج، از ازدواج تا مبعث، از مبعث تا اسلام آوردن عمر، داستان فرانیق، بدرفتاری های قریش، از نقض قرارداد تا معراج، پیمان عقبه، هجرت رسول، جنگ های پیامبر، همسران پیامبر، صلح حدیبیه، سال وفود، حج وداع، بیماری و وفات پیامبر.

نویسنده در پایان، دو خاتمه طولانی بر کتاب می افزاید. در خاتمه اول، تمدن اسلامی را از دیدگاه قرآن شرح می دهد و مؤلفه های تمدن اسلامی را بر اساس آنچه از سیره پیامبر و قرآن به دست می آید، معرفی می کند. در خاتمه دوم، عقاید خاورشناسان را نسبت به اسلام و تمدن اسلامی بررسی و نقد می کند. در این قسمت، عقیده واشینگتن ایروینگ به جبر، نقادی می شود و به تفصیل از مسئله قضا و قدر در اسلام سخن گفته است.

یادآوری می شود دو نقد بر کتاب هیکل از طرف مسلمانان وارد شده است. ایراد اول، تکیه کردن بیش از حد نویسنده بر عقلانیت و علمی بودن پدیده های جاری در سیره نبوی است که به انکار یا نادیده گرفتن بسیاری از مسلّمات مورد قبول مسلمانان انجامیده است. دیگر اینکه وی به منابع اهل سنّت بسنده کرده و از روایات و منابع شیعی کمتر بهره جسته است. به همین جهت، نقش حضرت علی(ع) در کتاب او بسیار کم رنگ است. حضور شخصیتی چون امام علی(ع) را نمی توان در زندگانی و سیره پیامبر اکرم(ص)نادیده گرفت، ولی نویسنده در مواردی مانند حدیث انذار و لیله المبیت فقط نامی از علی برده و به سهولت از کنار آن گذشته و حتی به حدیث غدیر اشاره نکرده است.