رَباب همسر امام حسین(ع)

رَباب همسر امام حسین(ع)

شرح حالی کوتاه از زندگی رباب

رَباب ، یکی دیگر از همسران امام حسین علیه السلام است. پدرش ، امرؤ القیس بن عَدی،[۱]از مسیحیان شام بود که در روزگار خلافت عمر ، اسلام آورد و مادرش ، هند دختر ربیع بن مسعود است. وی را زنی زیبارو، خردمند، بافضیلت و شاعر ، توصیف کرده اند. رَباب ، مادر سَکینه و عبد اللّه است[۲]که به همراه فرزندانش در کربلا حضور داشت و به همراه اُسرا به شام رفت.[۳]شعر امام حسین علیه السلام در مدح او و سَکینه، نشان دهنده علاقه فراوان امام علیه السلام به آنان است.[۴]

رَباب ، پس از شهادت همسرش امام حسین علیه السلام ، یک سالْ بیشتر زنده نماند و در تمام این مدّت، به زیر سایه نرفت و برخی گفته اند در کنار مزار امام حسین علیه السلام به سوگ نشست و سپس از غم فراق او از دنیا رفت.

این اشعار ، در رثای امام حسین علیه السلام از او نقل شده است:

وا حُسَینا ! [ هیچ گاه ] حسین را از یاد نخواهم برد           که نیزه های دشمنان ، بدن او را چاک چاک کرد.

در کربلا به نیرنگ ، او را بر زمین زدند              خداوند ، کران تا کرانِ کربلا را سیراب نکند !

پس از شهادت امام حسین علیه السلام ، اشراف قریش از او خواستگاری کردند؛ ولی او تن به ازدواج نداد. برخی منابع ، مرگ او را در زمان حیات امام حسین علیه السلام دانسته اند.

اطّلاعات دیگری از ولادت و زندگی رَباب ، در دست نیست.


[۱]اسامى اجداد وى ، با اختلاف بيان شده اند . در بعضى نقل ها ، رباب بنت انيف بن حارثة بن لام طايى و در بعضى ديگر ، رباب بنت القاسم بن اوس بن عدى نيز آمده است .

[۲]مؤلّف الحدائق الورديّة ، در يك جا (ج ۱ ص ۱۷۷) ، مادر امام زين العابدين عليه السلام و عبداللّه را يكى مى داند ؛ امّا در جاى ديگر (ص ۱۲۰) ، مادر عبد اللّه را رباب گرفته است .

[۳]ر. ك: ج۸ ص ۲۰۴ (بخش نهم / فصل ششم / سخنى در باره اسيران و بازماندگان واقعه كربلا).

[۴]امام عليه السلام اين شعر را قبل از ولادت عبد اللّه سروده است و لذا ابراز محبّت نسبت به اين دو ، منافاتى با محبّت ايشان نسبت به عبد اللّه ندارد .