عنوان کتاب : حدیث حُسن
پديدآورنده : یوسف رحیمی
ناشر : جامعه ایمانی مشعر
نوبت چاپ : 1
تاریخ انتشار : 1395
تعداد صفحه : 256
شمارگان : 6000
قطع : رقعی
زبان : فارسی
نوع جلد : شومیز
جستجو در Lib.ir

حدیث حُسن

در گذشته‌ای نه‌چندان دور، پندخوانی یکی از بخش‌های ثابت محافل مذهبی بوده است؛ همین اشعار سال‌های سال در جلسات قرائت شده و مورد اقبال ویژۀ مخاطبان بوده است. اما متأسفانه با وجود تأکیدهای فراوان رهبر معظم انقلاب، هنوز این سنت حسنه به طور کامل احیا نشده و این بخش، در بسیاری از محافل و هیأت‌های مذهبی، جایگاه حقیقی خود را نیافته است.

کتاب حدیث حُسن (۴۰۰ رباعی الهام یافته از احادیث نورانی اهل‌بیت(علیهم‌السلام)) قدمی کوچک در راستای احیاء این سنت مهم و فراموش شده است. اشعار این اثر بسیار روان و عام‌فهم است و به‌راحتی می‌توان از آن در هیأت و محافل اهل‌بیت(علیهم‌السلام) بهره برد. مزیت دیگری که اشعار این کتاب، نسبت به سایر انواع شعر اخلاقی و تعلیمی دارد، این است که رنگ و بو یافته از کلمات ناب خاندان رسالت است.

در مقدمه این کتاب پس از ذکر اهمیت، ضرورت و جایگاه این کتاب، به معرفی و آسیب‌شناسیِ آثار و مجموعه‌های شعریِ مشابه پرداخته شده است. بی‌توجهی به اعتبار و وثاقت احادیث، گویا نبودن ترجمه‌ها، خامی برخی سروده‌ها، مشکلات تایپی و گرافیکی و چاپی و... برخی از این آسیب‌ها هستند. برای تألیف «حدیث حُسن»، از میان هزار رباعی، سروده‌هایی با تأثیرگذاریِ بالا، روانی و سهولت فهم، و متناسب با احادیث گلچین و گزیده شدند. از میان این سروده‌ها، برخی که به منابع حدیثی نامعتبر تکیه داشتند، مصدریابی یا حذف شدند؛ متن تمامی احادیث بر اساس منابع و کتب حدیثی بازبینی و تصحیح و ترجمه‌ها نیز بازبینی و ویرایش شده‌اند.

از ویژگی‌های کتاب حاضر، نمایه‌های فنی و دقیق آن است. نمایه موضوعی، برای استفاده موضوع‌محور و هدفمند، یاور همه مخاطبان کتاب است. نمایه معصومین نیز می‌تواند در مناسبت‌ها موجب غنای منبر و مرثیه شود.

این کتاب در واقع لبیکی است به رهنمود رهبر معظم انقلاب که «صِرف محبت کافی نیست!». ایشان در دیدار با ذاکران و شاعران اهل‌بیت(علیهم‌السلام) در ۱۱ فروردین ۹۵ فرمودند: «وقتی‌ مقامات معنوی ائمّه(علیهم‌السلام) را می‌خوانید، دل انسان روشن می‌شود، حالت حضوری پیدا می‌کند، حالت خضوعی پیدا می‌کند. این خیلی خوب است، این‌ها به جای خود محفوظ و لازم است، لکن کافی نیست. حالا که حالت حضور پیدا شد، حالا که دلتان روشن شد، باید درس بگیریم! درس در این جملاتِ کاربردی است! یعنی بایستی کوشش بشود در هر منبری - چه در فاطمیّه، چه در عاشورا، چه در اوقات دیگر- درس از ائمّه(علیهم‌السلام) درس انسان شدن، درس کامل شدن، درس تقرّب الی‌الله گنجانده بشود. ما باید درس بگیریم، یاد بگیریم. صِرف محبّت کافی نیست. البتّه محبّت کارساز است امّا کافی نیست، ولایت لازم است. ولایت یعنی تولّی کردن، دنباله‌رَوی کردن، دست به دامن این‌ها زدن؛ راهی را که این‌ها رفته‌اند انسان آن راه را برود؛ این لازم است.»