پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
إنَّ اللّهَ عز و جل نَصَبَ عَلِيّا عَلَما بَينَهُ وبَينَ خَلقِهِ ؛ فَمَن عَرَفَهُ كانَ مُؤمِنا ، ومَن أنكَرَهُ كانَ كافِراً ، ومَن جَهِلَهُ كانَ ضالاًّ ، ومَن عَدَلَ بَينَهُ وبَينَ غَيرِهِ كانَ مُشرِكا ، ومَن جاءَ بِوَلايَتِهِ دَخَلَ الجَنَّةَ ، ومَن جاءَ بِعَداوَتِهِ دَخَلَ النّارَ.
خداوند عز و جل على را نشانى ميان خود و خلقش قرار داد. پس هر كه او را بشناسد [و به او معتقد باشد]، مؤمن است و هر كه انكارش كند، كافر است و هر كه نشناسدش، گمراه است و هر كه او را با ديگران همسنگ داند، مشرك است و هر كس ولايت او را داشته باشد، به بهشت مىرود و هر كس با او دشمنى داشته باشد، به آتش مىرود.
الأمالى، طوسى : ص487 ح1067
معناى محدَّث
تاب آورى و شكيبايى حضرت فاطمه(س)
وصيت هاى سياسى حضرت فاطمه(س)
محل دفن حضرت فاطمه(س)
كتاب شناسى حضرت فاطمه(ع)
تاريخ شهادت حضرت فاطمه(س)
چرا امام علی(ع) در برابر جسارت به همسرش سکوت کرد؟
تسبیحات حضرت فاطمه(س)
لقب سرور بانوان جهانيان برای حضرت فاطمه(س)
رابطه فدک و امامت اهل بیت(ع)
نام گذاری حضرت فاطمه(س)
خطبه های حضرت فاطمه(س)
اختصاص آیه ذو القربی به اهل بیت پیامبر
كيفيّت تسبيح فاطمه زهرا(س)
