امام صادق علیه السلام
ـ في قولِهِ تَعالى : «كانُوا لا يَتَناهَونَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ... » ـ: أما إنَّهُم لَم يَكونوا يَدخُلونَ مَداخِلَهُم، و لا يَجلِسونَ مَجالِسَهُم، و لكِنْ كانوا إذا لَقُوهُم ضَحِكوا في وُجوهِهِم و أنِسوا بِهِم.
ـ درباره آيه «و از كار زشتى كه آن را مرتكب مىشدند يكديگر را باز نمىداشتند... » ـ فرمود: آنها اعمال گنهكاران را انجام نمىدادند و در مجالس و محافل آنها نمىنشستند، اما وقتى با آنها روبه رو مىشدند به صورتشان مىخنديدند و با ايشان گرم مىگرفتند.
تفسير العيّاشيّ : ج۱ ص۳۳۵ ح۱۶۱
از جانیان روز عاشورا
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 287 -289
از جنایتکاران عاشورا
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 299
از دشمنان امام(ع) در عاشورا
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 301-303
از جنایتکاران روز عاشورا
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 285
از فرماندهان دشمن در عاشورا
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 281-283
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 275
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 271
از دشمنان امام(ع) در روز عاشورا
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 263-265
از جانیان کربلا
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 273
نفرین شده امام حسین(ع) در روز عاشورا
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 261
از دشمنان امام حسین(ع) در کربلا
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 277-279
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 251-253
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 245-247
دانشنامه امام حسین(ع)، ج9، ص 249