امام علی علیه السلام
رَبُّنا جَلَّ ثَناؤُهُ لا أمَدَ ولا غايَةَ ولا نِهايَةَ ولا إلهَ إلاّ هُوَ وإلَيهِ المَصيرُ، وَالحَمدُ للّهِِ الَّذي يُمسِكُ السَّماءَ أن تَقَعَ عَلَى الأَرضِ إلاّ بِإِذنِهِ، إنَّ اللّهَ بِالنّاسِ لَرَؤوفٌ رَحيمٌ.
پروردگار ما، كه ثناى او شكوهمند است. بىپايان و بىسرانجام و بىنهايت است و معبودى جز او نيست و سرانجام، به سوى اوست. ستايش، خداوندى را كه آسمان را نگه مىدارد تا بر زمين نيفتد، مگر به اذن او. همانا خداوند به مردم، دلسوز و مهربان است.
مصباح المتهجّد : ص659 ص728
پیامبر(ص) خطبه هایش را با ستايش خدا آغاز می کرد ، به استثناى خطبه عيد كه آغاز آن ، تكبير است .
دانشنامه قرآن و حديث جلد 15 صفحه 245 تا صفحه 247
در باره تعداد و زمان عمره هاى پيامبر خدا، روايات مختلفى نقل شده است
حكمت نامه پيامبر اعظم(ص) جلد 11 صفحه 437 تا صفحه 439
/post/50599/
مجموعا چهار نفر به عنوان موذّن پيامبر صلى الله عليه و آله معرّفى شده اند: بلال ، ابن اُمّ مكتوم ، عبد العزيز اَصَم و ابو محذوره .
دانشنامه قرآن و حديث ج 2 ص 486
/post/49556/