امام صادق علیه السلام
ـ في قولِهِ تَعالى : «كانُوا لا يَتَناهَونَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ... » ـ: أما إنَّهُم لَم يَكونوا يَدخُلونَ مَداخِلَهُم، و لا يَجلِسونَ مَجالِسَهُم، و لكِنْ كانوا إذا لَقُوهُم ضَحِكوا في وُجوهِهِم و أنِسوا بِهِم.
ـ درباره آيه «و از كار زشتى كه آن را مرتكب مى‌شدند يكديگر را باز نمى‌داشتند... » ـ فرمود: آنها اعمال گنهكاران را انجام نمى‌دادند و در مجالس و محافل آنها نمى‌نشستند، اما وقتى با آنها روبه رو مى‌شدند به صورتشان مى‌خنديدند و با ايشان گرم مى‌گرفتند.
تفسير العيّاشيّ : ج۱ ص۳۳۵ ح۱۶۱
جمع بندی نظرات روان‌شناسان درباره معنای زندگی
نمونه هایی از تشکیکات نهج البلاغه
علت توجه فلاسفه و عارفان اسلامی به امیرالمومنین (ع)
مستدرکات نهج البلاغه
پدیده نقل به معنا در نهج البلاغه
چرا نهج البلاغه در کنار سایر کتاب های حدیثی ضروری است؟
نهج البلاغه حدود 400 نسخه کهن دارد.
شاید بتوان نخستین شارح را کسی دانست که برای استنساخ نسخه‌ای منسوب به خط سید رضی به بغداد سفر کرده، آن را به منطقه خود برده و در مدرسه‌ای تدریس ...
