امام صادق علیه السلام
ـ في قولِهِ تَعالى : «كانُوا لا يَتَناهَونَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ... » ـ: أما إنَّهُم لَم يَكونوا يَدخُلونَ مَداخِلَهُم، و لا يَجلِسونَ مَجالِسَهُم، و لكِنْ كانوا إذا لَقُوهُم ضَحِكوا في وُجوهِهِم و أنِسوا بِهِم.
ـ درباره آيه «و از كار زشتى كه آن را مرتكب مىشدند يكديگر را باز نمىداشتند... » ـ فرمود: آنها اعمال گنهكاران را انجام نمىدادند و در مجالس و محافل آنها نمىنشستند، اما وقتى با آنها روبه رو مىشدند به صورتشان مىخنديدند و با ايشان گرم مىگرفتند.
تفسير العيّاشيّ : ج۱ ص۳۳۵ ح۱۶۱
تاریخ حدیث بحرین
شناخت نامه حدیث
تاریخ حدیث شیعه
تاریخ حدیث شیعه در ماوراء النهر و بلخ (درآمدی بر مکتب حدیثی خراسان)
عرضه حدیث بر قرآن
اخباریگری (تاریخ و عقاید)
اندیشه شناسی محدثان حلّه
حدیث اسلامی، خاستگاه ها و سیر تطوّر
مکتب حدیثی شیعه در کوفه (تا پایان قرن سوم هجری)