پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
إنَّ اللّهَ عز و جل نَصَبَ عَلِيّا عَلَما بَينَهُ وبَينَ خَلقِهِ ؛ فَمَن عَرَفَهُ كانَ مُؤمِنا ، ومَن أنكَرَهُ كانَ كافِراً ، ومَن جَهِلَهُ كانَ ضالاًّ ، ومَن عَدَلَ بَينَهُ وبَينَ غَيرِهِ كانَ مُشرِكا ، ومَن جاءَ بِوَلايَتِهِ دَخَلَ الجَنَّةَ ، ومَن جاءَ بِعَداوَتِهِ دَخَلَ النّارَ.
خداوند عز و جل على را نشانى ميان خود و خلقش قرار داد. پس هر كه او را بشناسد [و به او معتقد باشد]، مؤمن است و هر كه انكارش كند، كافر است و هر كه نشناسدش، گمراه است و هر كه او را با ديگران همسنگ داند، مشرك است و هر كس ولايت او را داشته باشد، به بهشت مىرود و هر كس با او دشمنى داشته باشد، به آتش مىرود.
الأمالى، طوسى : ص487 ح1067
تاریخ حدیث بحرین
شناخت نامه حدیث
تاریخ حدیث شیعه
تاریخ حدیث شیعه در ماوراء النهر و بلخ (درآمدی بر مکتب حدیثی خراسان)
عرضه حدیث بر قرآن
اخباریگری (تاریخ و عقاید)
اندیشه شناسی محدثان حلّه
حدیث اسلامی، خاستگاه ها و سیر تطوّر
مکتب حدیثی شیعه در کوفه (تا پایان قرن سوم هجری)