خلافت امير مؤمنان به تاخير (ارجاء) افتاده است و دو خليفه اوّل را مقدم بر ايشان مىدانستند. در اينجا امام مىگويند كه خيلى از كسانى كه آمده بودند از اين گروه بودند، نه اينكه هركس در اين تشييع جنازه شركت كند از مرجئه است. مؤلّف مىگويد كسانى كه با ابن ابىيعفور اختلاف داشتند اين روايت را جعل كردهاند. اوّلاً اين نقل چه ارتباطى به ابن ابىيعفور دارد؟ آيا مىتوان بر اين اساس به او نسبت مرجئه داد؟ ثانيا مؤلّف چگونه نتيجه گرفته است كه غلات اين روايت را جعل كردهاند؟
در پاورقى 2 صفحه 75 كتاب، ايشان ابان بن تغلب را از افراد شاخص جريان اعتدالى دانسته است. ابانبن تغلب فقيه برجسته اى است و امام صادق بسيار به او علاقه داشتند و نزد علماى شيعه هم جليلالقدر است. نقل قولى را از ابان نقل مىكنند و به استناد آن نتيجه مىگيرند كه او صرفاً ائمه را علماى ابرار مىدانسته است. جريان اين است كه در مجلس ابان فردى مىآيد و از او سوال مىكند كه چند نفر از اصحاب پيامبر در جنگ جمل و صفين همراه علىبن ابيطالب عليه السلام شهيد شدند؟ ابان پاسخ مىدهد كه تو مىخواهى فضل على عليه السلام را از طريق كسانى كه او را تبعيت كردهاند بشناسى؟ در حالى كه ما آن افراد را به دليل تبعيتشان از على فاضل مىدانيم. سپس ابان مىافزايد: شيعه كسى است كه پس از وفات پيامبر به دنبال علىبن ابيطالب رفته است. امروز هم شيعه كسانى هستند كه به دنبال جعفربن محمّد رفته اند. ( رجال نجاشى ص 12). مؤلّف از اين نقل قول نتيجه گرفته اند كه ابان ساير خصوصيات ائمه را كه در عقائد شيعه مطرح است مثل علم غيب و عصمت، قبول نداشته است. درحالى كه به صرف يك روايت نمى توان درباره اعتقادات يك فرد اظهار نظر كرد. روايات بسيار زيادى از ابان در كتب روايى نقل شده كه اتفاقا اين نظر را رد مىكند.
مثلاً يك مورد را اينجا نقل مىكنيم: «عن أبان بن تغلب قال سمعت أبا عبداللَّه عليه السلام يقول: قال رسولاللَّه صلّى اللَّه عليه و آله: من أراد ان يحيى حياتى ويموت ميتتى ويدخل جنة ربى جنة