كه در گهواره هدايت، از سينه فاطمه بنت اسد شير نوشيدى. اصل و نسبى دارى بسى والا و متّصل به ريسمانى كه اوج بزرگى را مىكوبد (خاندانت همگى در اوج بزرگى بودهاند)؛
أنْتَ الْعَلِيُّ الَّذِي فَوْقَ الْعُلا رَفَعابِبِطْنِ مَكَّةِ وَسْطَ الْبَيْتِ إذْ وَضَعَا
للَّه دَرُّ فَتَى اْلفِتْيانِ مِنْكَ فَتًىضَرَعَ الفواطمَ في مهدِ الهُدَى رَضَعَا
وَ أَنْتَ ذُو حَسَبٍ يَعزِي إلى نَسَبٍقَدْ نيِطَ في سَبَبِ أَوجِ العُلا قَرَعا
على عليه السلام در آغوشى كسى رشد يافته كه در هدايت مردم به توحيد و يكتاپرستى، برهانهاى عظيمى ارائه كرده است. مولايش او را سرپرستى كرده؛ كسى كه حقّ را در مورد امتّش، جدّش، على عليه السلام و پدرش رعايت كرده است. اميرالمؤمنين عليه السلام همپيمان طه و رسول خداست؛ به همين دليل فرد برجسته و ماهرى است (اينكه پيامبر با خصوصياتى چون: دعوت به يكتاپرستى و حقّ محورى، مربّى على عليه السلام بوده، در رشد ايشان، تأثير داشته است).
لَقَدْ تَرَعْرَعتَ في حِجْرٍ عَلَيْهِ لِذيحِجْرٍ بَراهِينُ تعظيمٍ بِها قَطَعَا
رَعاهُ مَوْلاهُ مِنْ رَاعٍ لأُمَّتِهِلِجَدَّه و أبيكَ الحَقَّ فيك رَعَا
رَبيبُ طه حبيبُ اللَّه أنتَ و مَنكانَ الْمُرَبَّي له طه فَقَدْ بَرَعَا
اميرالمؤمنين عليه السلام دادرسترين مردم براساس حقّ و عدالت است. ايشان و حقّ در روز محشر همراه يكديگر محشور خواهند شد، اشاره به حديث پيامبر صلى اللَّه عليه و آله كه فرمود: «عليٌّ مَعَ الْحَقَّ وَ الْحَقُّ مَعَ عَليًّ لَنْ يَفْتَرِقا حَتّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ.» 1
و أنتَ و الحَقُّ يا أَقْضَى الْأَنامِ بِهِغَداً عَلَى الْحَوْضِ حَقّاً تُحْشَرانِ مَعَا
پيامبر با آن حضرت عقد اخوّت بست و جز على كسى نيافت كه با وى پيمان برادرى ببندد. على عليه السلام برادر و نظير پيامبر است و فقط در نبوّت با نبىّ اسلام تفاوت دارد. خداوند به پيامبران، شريعت داده ولى به على عليه السلام نه. اشاره به حديث منزلت دارد كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود: «يا عليُّ، أنتَ مِنّي بِمَنْزِلةِ هارونَ مِنْ مُوسي إلاّ أنّه لانَبيَّ