منصور. علّامه حلّى، دانشمند اماميّه، درباره محمّدبن الحنفيّة مىگويد: «محمّدبن الحنفيّة، عبداللَّهبن جعفر، و افرادى مانند آنها، بسيار برتر و صاحب جايگاه والاترى هستند از اينكه در چنين باور غير حقيقى عقيده داشته باشند، يا اينكه آنها بايد اين اعتقاد را ترك كرده باشند تا از اين طريق بتوانند به پاداش جاودانه برسند و از مجازات هميشگى نجات يابند.» ۱
* ص 547 - همان باب، ح 6، ذيل «أخبرني الكلبيّ النسّابة»:
محمّدبن السائب، ابونضر الكلبى الكوفى (متوفى 673/146). او و پسرش، هشامبن محمّد، ابو المُنذِر، ابنكلبى (متوفى 819/204) از انساب شناسانِ بنام و تاريخنويسان مشهور بودهاند. ۲ جهت ترجمه آلمانى و مطالعه كتاب «جَمهَرة النَسَب» ابنكلبى، رجوع كنيد به: Leiden 6691;G. Strenzik, W. Caskel; Gamharat an-Nasab destbn al-kalbi, يك ترجمه انگليسى از كتاب الاصنام نوشته همان نويسنده: N.A Farsiچاپ پرينستون 1959 و يك ترجمه توضيحى فرانسوى توسّط W. Atallah چاپ پاريس، 1969.
* ص 548 - همان حديث، ذيل «فقال: أ مررت بابني محمّد»:
رجوع شود به حديث 935 و پاورقيهايش، بخش «عبداللَّهبن الحسن و فرزندش محمّد».
1.المسائل المهنّائية، ص ۳۸؛ رجوع شود به مرآت العقول، ج ۴، ص ۸۶-۸۷؛ معجم رجال الحديث، ج ۱۶، ص ۵۷-۵۹
2.رجوع شود به الاعلام، ج ۷، ص ۳۰ و ج ۹، ص ۸۶؛ معجم المؤلفين، ج ۱۰، ص ۱۵ و ج ۱۳، ص ۱۴۹-۱۵۰؛ منابع ديگر در اين دو منبع معرفى شده است.