امام علی علیه السلام
ـ مِن كتابِهِ للأشتَرِ ـ: اُنظُرْ في حالِ كُتّابِكَ، ...و لا تَقصُرُ بهِ الغَفلَةُ عن إيرادِ مُكاتَباتِ عُمّالِكَ علَيكَ و إصدارِ جَواباتِها علَى الصَّوابِ عنكَ، فيما يَأخُذُ لكَ و يُعطي مِنكَ.
ـ در حكم خود به مالك اشتر ـنوشت : ديگر آن كه درباره دبيران و نويسندگانت به دقّت نظر كن ...غفلت و مسامحه كارى او سبب نشود تا در رساندن نامههاى كارگزارانت به تو كوتاهى كند و از طرف تو، درباره آنچه براى تو مىگيرد يا از طرف تو مىدهد، پاسخهاى درست به آن نامهها ننويسد.
نهج البلاغة: الكتاب53.
۲۴۹.امام على عليه السلامـ از نامه ايشان به رفاعه ، قاضى اش در اهواز ـ :بدان ـ اى رفاعه ـ كه اين فرمان روايى ، امانت است . پس هر كه در آن خيانت كند ، تا روز رستاخيز ، لعنت خدا بر او خواهد بود .