256. «لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطّاغُوتِ وَ يُؤمِنْ بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى لاَ انْفِصامَ لَها وَ اللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ»

روض الجنان: «وَ يُؤمِنْ بِاللّهِ» ، بيان كرديم پيش از اين كه: «ايمان» تصديق به دل، و «كفر» جحود به دل باشد. ^۱
489. علامه شعرانى: ايمان همان تصديق به قلب است، اقرار به زبان علامت او است و عمل اثر و نتيجه آن و هيچ يك جز ايمان نيست به اجماع شيعه و در حق اليقين و بعض كتب ديگر چيز ديگر گفته‏اند، ^۲ مقصودشان تفسير الفاظ حديث است نه تحقيق اقوال و بيان قول حق. و به هر حال، مخالفت مرحوم مجلسى و بعض محدثان ديگر را مضر به اجماع شيعه نتوان دانست. ^۳
روض الجنان: «بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى» ، به بند استوارتر. و «عُرْوَه» آنگلك باشد كه گوى گريبان در او افتد. ^۴490. علامه شعرانى: انكلك مصغر أنكل يا أنكله است و آن را در زمان ما مادگى گويند كه گوى يعنى تكمه را در آن اندازند و خاقانى در وصف خاتم انبيا صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهگويد:
در جيب كمال آن مقدس گوى انكله است چرخ اطلس^۵
روض الجنان: و او مانده بود. ^۶
491. علامه شعرانى: يعنى خسته و كوفته از راه. ^۷