13. «قَدْ كانَ لَكُمْ آيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتا فِئَةٌ تُقاتِلُ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَ أُخْرى كافِرَةٌ يَرَوْنَهُمْ مِثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ...»

روض الجنان:مشركان مسلمانان را با قلّت ايشان دو چندِ خويشتن مى‏ديدند چنان‏كه گفت: «واِذْ يريكُمُهُمْ اِذِ الْتَقَيْتُمْ في اَعْيِنكُمْ قليلاً ويُقَلِّلُكُمْ في اَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِىَ اللهُ اَمْراً كانَ مَفْعُولاً» . ^۱
اگر گويند: نه اين مُؤدّى باشد با مذهب اشعرى كه ادراك معنى گويد. ^۲
583. علامه شعرانى: در مواقف در باب ادراك حواس گويد: اشعرى سمع را علم به مسموع و بصر را علم به مبصَر داند. ^۳ و اين صحيح نيست نزد جمهور؛ زيرا كه ما به وجدان خود مى‏يابيم كه علم به وجود چيزى داريم نديده و چون ديديم علم ما نوع ديگر شود؛ پس ديدن غير علم به مبصرات است. ^۴
روض الجنان: حرزى كند. ^۵
584. علامه شعرانى: تخمين مى‏زنند. ^۶
روض الجنان: در چيزى. ^۷
585. علامه شعرانى: در چيزى ترجمه «في شى‏ء» است، يعنى به هيچ وجه. ^۸روض الجنان: اكتراث. ^۹
586. علامه شعرانى: اكتراث، توجه و عنايت داشتن. ^۱۰
روض الجنان: از سر دست در نگريدند. ^۱۱
587. علامه شعرانى: سر دستى نگاه كردن، يعنى بى تأمّل و دقت. ^۱۲
روض الجنان: مشركان بيامدند تنگ هزار مرد. ^۱۳
588. علامه شعرانى: يعنى نزديك آمد. ^۱۴

8 . «رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا...»

روض الجنان: ازاحَتِ علّت. ^۱
581. علامه شعرانى: برطرف كردن بهانه و عذر. ^۲

10. «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ...»

روض الجنان:... و شرم ندارى كه به چرب و خشك ترازو خداى را بيازارى. ^۳582. علامه شعرانى: خشكى ترازو كم فروشى، و چربى آن سنگين خريدن است. ^۴