198. «لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّاتٌ... نُزُلاً مِنْ عِنْدِ اللّهِ»

روض الجنان: مِنْكَ عَلَيْكَ. ^۱
804. علامه شعرانى: از تو است كه بر تو است و مَثَل عربى [است]... . ^۲
روض الجنان: «نُزُلاً مِنْ عِنْدَ اللّهِ» ، كلبى گفت: جزاءاً وثواباً، و «نُزُلْ» و نزل وظيفه باشد مقدّر به وقت. حسن بصرى و نخعى خواندند: «نزلاً» به تخفيف «زا»، و باقى قرّاء به تثقيل. ^۳
805. علامه شعرانى: به ضمّ زاى. ^۴
روض الجنان: سازو. ^۵
806. علامه شعرانى: «سازو» ريسمان محكم تافته از ليف خرما است. ^۶

197. «مَتاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ»

روض الجنان: «مَتاعٌ قَلِيلٌ» ، رسول عليه‏السلام گفت: ماالدُّنيا فِى الآخِرَةِ الاّ كما يَجْعَلُ أحَدُكمْ اِصْبَعَهُ السَّبّابَة فى اليم فلينظر بم يَرْجِعُ؛ دنيا نيست در جنب آخرت الاّ به منزلّت آنكه يكى از شما انگشت به درياى آب فرو زند، بنگر تا از آن درياچه با انگشت او باز آيد. ^۱803. علامه شعرانى: آخرت در بزرگى بيش از اين جهان است و نسبتِ اين بدان، مانند متناهى است به غير متناهى. و از اينجا بايد گفت آن نشأه ديگر است كه در دنيا نمى‏گنجد و اگر در اين نشأه بود از اين بزرگ‏تر نبود. و آنكه فرمود «عرضها السموات و الأرض»^۲ منافى اين حديث نيست؛ زيرا كه آن بهشتى است به جماعت معيّن وعده داده شد نه همه عالم آخرت يا مراد بيان نامنتهايى عظمت است كه بيش از آسمان و زمين در فكر انسان نمى‏گنجد. و در روايتى آمده است كه آسمانها را ورق ورق كند تنگ و پهلوى يكديگر نهد. و اين هم نيز غير متناهى است؛ زيرا كه آسمانها را بدان عظمت چون ورقهاى تنگ كند الى غير النهاية تجزيه شود. ^۳