12. «...وَ لَهُنَّ الرُّبُعُ مِمّا تَرَكْتُمْ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ وَلَدٌ فَإِنْ كانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الُّثمُنُ مِمّا تَرَكْتُمْ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِها أَوْ دَيْنٍ وَ إِنْ كانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلالَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَ لَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ واحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ فَإِنْ كانُوا أَكْثَرَ مِنْ ذلِكَ فَهُمْ شُرَكاءُ فِي الثُّلُثِ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصى بِها أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ وَصِيَّةً مِنَ اللّهِ...»

روض الجنان: «وَلَهُنَّ الرُّبُعُ» و زنان را ربع مال باشد از ميراث شوهران اگر شوهران
فرزند ندارند، اگر دارند حجب كنند آن فرزند زنان را از ربع به ثمن، و در اين هيچ خلاف نيست ميان امّت... . ^۱
841. علامه شعرانى: علم به حكم شرع به اجماع امت است نه از روايت؛ زيرا كه روايت در اين باب متواتر نيست و آيه قرآن هم احتمال نسخ و تخصيص دارد. و آنها كه گويند بى اجماع مى‏توان احكام شرع را استنباط كرد سخت در اشتباهند. ^۲
روض الجنان: «وَ لَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ» ؛ ذكر مرد و زن رفته است و كنايت با مرد برد* دونِ زن، على عادة العرب فى ردّ الكناية إلى الأهمّ الأعرف... .
همچنين در آيت چون نظر به مرد بيشتر بود ذكر مرد كرد، گفت: و آن مرد را يا زن را برادرى يا خواهرى باشد مادرى، اين تخصيص براى اجماع اهل البيت كرديم.** ^۳
842. علامه شعرانى: * كنايت يعنى ضمير رجوع به مرد كند نه به زن. ^۴
843. ** در اين باب هم روايت متواتر نيست و اين يقين كه ما داريم به مذهب اهل بيت عليهم‏السلام از اجماع حاصل آمده است. ^۵
روض الجنان: ... و تخصيص عموم به خبر واحد روا نبود براى آنكه اين معلوم است و آن مظنون، و براى مظنون دست از معلوم بندارند... . ^۶
844. علامه شعرانى: قول سيد مرتضى و اتباع او است. و بعضى علماى ما مانند علامه حلّى رحمه‏الله گويند به خبر واحد مى‏توان قرآن را تخصيص داد. ^۷