29. «إِنِّي أُرِيدُ أَنْ تَبُوءَ بِإِثْمِي وَ إِثْمِكَ فَتَكُونَ مِنْ أَصْحابِ النّارِ...»

روض الجنان: ... بيشتر مفسّران تفسير بر اين دادند كه به گناه من يعنى گناه كشتن من و گناه تو يعنى آن گناه كه براى آن قربان تو قبول نكردند و آن نفاق و مخالفت فرمان خداى بود و ترك رضا به حكم. ^۱
1051. علامه شعرانى: اين اختلاف نه تنها منجر به كشتن دو پسر آدم بود در آن عهد
بلكه در هر دو فرزند وى تا قيامت جارى است. يكى اسباب تقرب به بارگاه الهى فراهم مى‏كند و به سعادت نائل مى‏گردد، و ديگرى تقصير مى‏كند و محروم مى‏شود و حسد او را به جنگ مى‏دارد، بلكه در نعم دنيا همين حكم است. يكى به صدق و امانت و تقوا و كوشش و فكر به مال حلال مى‏رسد و ديگرى به بطالت و تن‏پرورى و خيانت و جهل از ثروت و جاه مشروع محروم مى‏ماند و حسد او را به قتل و دزدى و خيانت و آشوب و مخالفت وادار مى‏كند و خداوندگار اين جهان را بر قواعدى مقرر داشته است كه قابيل‏صفتان مخالف آنند و غالب جنگهاى شيطانى جهان از اين برخاسته است. ^۲