روض الجنان: و آيات قرآن در عدد بصريان شش هزار و دويست و چهار آيت است، و در عدد مدنيان اول شش هزار و دويست و هفده آيت است، و در اخير* چهارده آيت است، و در عدد كوفيان شش هزار و دويست و سى و شش آيت است و جمله آنچه در مكّه فرود آمده است هشتاد و پنج سورت است بر اختلاف كه ميان راويان است و به مدينه بيست و نه سورت ـ عَلى خلاف ذلك بَيْنَهُمْ.
و عدد سورتها صد و چهارده سورت است، وبه روايتى از اصحاب ما صد و دوازده سورت.**
جمله كلمات قرآن هفتاد هزار و نه هزار و دويست و هفتاد و هفت كلمت است، و گفتند: هشتاد و هفت، و گفتند: سى و نه.
و جمله حروف قرآن سيصد هزار و بيست و سه هزار و پانزده حرف است، و تكلّف اين شمردن براى آن كردند كه مردم بر قرآن خواندن حريص باشند كه رسول عليه السلام گفت: بِكُلِّ حَرْفٍ عَشَرَ حَسَناتٍ، لا أقُولُ الم عشر حَسَنات، اِنَّما أقُولُ الف ولام و ميم ثلاثُون حَسَنَةً. ^۱
2934. علامه شعرانى: * اهل مدينه دو بار شمار آيات كردند، در شماره اوّل دويست و هفده آيه و در شمار دوم دويست چهارده بوده است. ^۲
2935. ** چون «والضحى» و «الانشراح» يك سوره و «فيل» و «لايلاف» هم يك سوره محسوبند. ^۳
اللهّم لا تحرّمنا من هذه الحسنات، وافض علينا بركاتك و زِدنا من فضلك بحقّ محمد و آله الطاهرين. كتب بيمينه العبد أبوالحسن المدعو بالشعراني في ذيالحجة سنة 1387. ^۴