215
تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي ج1

و اصل او من ورى الزند اذا خرج ناره. چون آتش بيرون آيد از آتش زنه ورى گويند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 506). ۱
آخرينان: بازپسينان. متأخّرين.
گفت: دختر من فاطمه سيّده زنان عالم است از اولينان و آخرينان (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 561). ۲
آويخته: مصلوب، آويزان شده، معلّق، اندروا.
گفت: هيچ مگوييد و جزع مكنيد. من عيسى ام! خداى تعالى (جل و علا) مرا نگاه داشت و اين آويخته آن منافق (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 571). ۳
آبريز ۴ : زر خالص. زر ساو. زر بى غش.
اما امروز حال چنان است كه آنان كه آن روز ابريز بودند، امروز ارزيزاند و آنان كه چيز بوده اند، امروز ناچيزند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 709). ۵
اجازه كردن: اجازه دادن، تصويب كردن، روا شمردن.
روايت كرده اند كه مردى خواهرش را به شوهر داد. شوهر طلاقش داد قبل الدخول بها. برادر عفو بكرد مرد را از نيمه مهر شير اجازه كرد و گفت من عفو بكنم (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 406). ۶
احتمال كردن: تحمل كردن. بردبارى كردن.
گفتند: چون خداى (جل جلاله) تورات بر بنى اسرائيل فرو فرستاد و در

1.روض الجنان، ج ۴، ص ۱۶۹.

2.همان، ج ۴، ص ۳۱۸.

3.همان، ج ۴، ص ۳۴۸.

4.كلمه آبريز كه در (آ) مدى ضبط شده بدون مدّ نيز صحيح است، به معنى طلاى خالص بى غلّ و غش.

5.روض الجنان، ج ۵، ص ۲۱۸.

6.همان، ج ۳، ص ۳۱۲.


تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي ج1
214

غ صفحه 115 ـ 116 [چاپ اوّل] ف صفحه 116 ـ 120 [چاپ اوّل] ق صفحه 120 [چاپ اوّل] ك صفحه 121 ـ 123 [چاپ اوّل] گ صفحه 123 ـ 126 [چاپ اوّل] ل صفحه 126 ـ 127 [چاپ اوّل] م صفحه 127 ـ 129 [چاپ اوّل] ن صفحه 129 ـ 131 [چاپ اوّل] ه صفحه 131 ـ 133 [چاپ اوّل] و صفحه 133 ـ و. صفحه 133 [چاپ اوّل] ى صفحه 133 ـ ى. صفحه 133 [چاپ اوّل]

«آ»

آتش تاغ: داغ آتش.
گفت: اگر فراق را صورت بودى، دلها بترسانيدى و كوهها را ويران كردى و آتش تاغ از داغ فراق آسان تر است (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 503). ۱
آتش خانه: كوره. جاى روشن كردن آتش.
قابيل آتش خانه بساخت و در او آتش افروخت (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 2، ص 139). ۲
آتش زنه: سنگ چخماق، چخماق (چخماق و به معنى چوبى يا سيخى كه بدان آتش را مى شكنند. از شرح ـ آفتاب غياث اللغات.

1.روض الجنان، ج ۴، ص ۱۶۸.

2.همان، ج ۶، ص ۳۴۸.

  • نام منبع :
    تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي ج1
    سایر پدیدآورندگان :
    زماني نژاد، علي اكبر
    تعداد جلد :
    2
    ناشر :
    سازمان چاپ و نشر دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1384
    نوبت چاپ :
    اوّل
تعداد بازدید : 146634
صفحه از 504
پرینت  ارسال به