223
تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي ج1

گفته اند حفيظ است و كفايت كننده و گفته اند كافى است و بسندكار (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 2، ص 18). ۱
به شرم برافتادن: شرم كردن.
رسول عليه السلام از كرم خود به شرم برافتاد به پس باز شد و بايستاد (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 146). ۲
بشوليده: آشفته و پريشان.
و فرق سر باز كردن تا موى بشوليده نباشد آن را كه موى دراز بود (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 2، ص 50). ۳
به كار داشتن: به كار بردن.
پس حمد عام تر باشد از شكر براى آنك حمد به جاى شكر به كار دارند و شكر به جاى حمد به كار ندارند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 25). ۴
بهترينه: بهترين.
و بهترينه اقوال آن است كه خبر مبتداى محذوف است (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 2، ص 368). ۵
بهينه ۶ : بهترين، بهين.

1.روض الجنان، ج ۶، ص ۴۳.

2.همان، ج ۲، ص ۲۲.

3.همان، ج ۶، ص ۱۲۹.

4.همان، ج ۱، ص ۶۳.

5.همان، ج ۸، ص ۱۲۵.

6.در ترجمه و قصه هاى قرآن از تفسير ابوبكر عتيق نيشابورى، اين كلمه به صورت «بيهين» آمده؛ مثال: «شما بيهين امتانيد كه بيرون آوردند براى مردمان را...» (ص ۹۵، آيه ۱۱۰، سوره آل عمران). در صفحه ۲۴۰، سطر ۳ همين كتاب كلمه ميهين به كار رفته، به جاى مهين: «آزر خشم گرفت. طپانچه اى بر روى وى زد، گفت: خاموش باش اى نادان! ندانى كه نمرود خداى ميهين بود. او را خداى ديگر نبود؟». و نيز «كيهين» به جاى «كهين»: «بايد كه جواب اين نامه باز نويسى و به دست پسر كيهين بفرستن» (ص ۴۶۱، سطر ۹، نيمه اول).


تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي ج1
222

همچنان كرد (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 2، ص 379). ۱
برگ كردن: توشه دادن.
ابراهيم النخعى گفت: جهودان جماعتى را برگ بكردند و به مدد رسول فرستادند آنكه به آن شادمانه بودند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 704). ۲
بريدن: طى كردن. عبور كردن. گذشتن.
از وراى ايشان زمينى است سپيد چون رخام عرضش چندان كه آفتاب به چهل روز تواند بريدن و طولش جز خداى نداند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 29). ۳
بسپاردن: تسليم كردن.
والسلام بسپاردن باشد و تسليم كردن... (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 186). ۴
بسفند: امر از مصدر سفتن. سوراخ كردن.
اكنون بگوى تا ناسفته سفند و سفته را ريسمان دركشند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 4، ص 161). ۵
بسندكار ۶ : قانع بسنده كار.

1.روض الجنان، ج ۸، ص ۱۵۶.

2.همان، ج ۵، ص ۲۰۴.

3.همان، ج ۱، ص ۷۲.

4.همان، ج ۲، ص ۱۱۸.

5.همان، ج ۱۵، ص ۴۰.

6.در كتاب ترجمه و قصه هاى قرآن از تفسير ابوبكر عتيق واژه «بسنده» در معنى (كفايت) آمده است: «اگر ترسيد و دانيد كه داد نگاه نتوانيد داشت [ميان چهار يا سه يا دو]، به يك زن بسنده كنيد...» (ص ۱۲۵، آيه ۳، سورة النساء نيمه اول، تهران، چاپ ۱۳۳۸؛ مثال ديگر: «... و گفتند بسنده ما را خداى [تعالى]...» (ص ۱۰۵، آيه ۱۷۳، سورة ال عمران).

  • نام منبع :
    تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي ج1
    سایر پدیدآورندگان :
    زماني نژاد، علي اكبر
    تعداد جلد :
    2
    ناشر :
    سازمان چاپ و نشر دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1384
    نوبت چاپ :
    اوّل
تعداد بازدید : 146629
صفحه از 504
پرینت  ارسال به