گفته اند حفيظ است و كفايت كننده و گفته اند كافى است و بسندكار (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 2، ص 18). ۱
به شرم برافتادن: شرم كردن.
رسول عليه السلام از كرم خود به شرم برافتاد به پس باز شد و بايستاد (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 146). ۲
بشوليده: آشفته و پريشان.
و فرق سر باز كردن تا موى بشوليده نباشد آن را كه موى دراز بود (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 2، ص 50). ۳
به كار داشتن: به كار بردن.
پس حمد عام تر باشد از شكر براى آنك حمد به جاى شكر به كار دارند و شكر به جاى حمد به كار ندارند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 25). ۴
بهترينه: بهترين.
و بهترينه اقوال آن است كه خبر مبتداى محذوف است (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 2، ص 368). ۵
بهينه ۶ : بهترين، بهين.