۳۴۱.عَلَيكُم بِهذِهِ الشَّجَرَةِ المُبارَكَةِ، زَيتِ الزَّيتُونِ فَتَداوَوا بِه فَإِنَّهُ مَصحَّةُ مِنَ النّا صُورِ.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 4، ص 43؛ جامع الصغير، ج 1، ص 56)

۳۴۲.عَلَى اليَدِ ما أَخَذَت حَتّى تُؤَدِّيَهُ.

۰.ترجمه: بر دست واجب است آنچه باز گرفت تا با جايگاه خود دهد.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 1، ص 784؛ جامع الصغير، ج 2، ص 60؛ كنوز الحقائق، ص 81)

۳۴۳.أَلعَينُ لَتُدخِلُ الرَّجُلَ أَلقَبرَ وَالجَملَ القِدرَ.

۰.[ ترجمه: چشم، مرد را در گور مى كند و شتر را در ديگ.]

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 5، ص 383؛ جامع الصغير، ج 2، ص 60)

۳۴۴.أَلغَلُولُ مِن جَمرِ جَهَنَّمَ.

۰.ترجمه: خيانت كننده از انگشت دوزخ باشد.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 1، ص 678؛ كنوز الحقائق، ج 2، ص 27)

۳۴۵.فاطِمَةُ بِضعَةٌ مِنِّي مَن آذَاها فَقَد آذَانِي.

۰.ترجمه: فاطمه پاره اندام من است هر كه او را بيازارد مرا آزرده باشد.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 1، ص 560 و 561؛ كنوز الحقائق، ج 2، ص 28 ـ با تغييرى)

۳۴۶.فَالتَمِسُوها فِي العُشرِ الآخَرِ. ^۶

۰.ترجمه: [شب قدر را] در دهه آخر طلب بايد كردن.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۷ ، ج 5، ص 559)

۳۴۷.أَلفِرارُ مِمّا لا يُطاقُ مِن سُنَنِ المُرسَلِينَ.

۰.ترجمه: على پيش رو اَبرار است و قاتل كفّار است ناصر او از قِبَل خدا منصور است و خاذل او مخذولست.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 2، ص 174)

۳۳۷.عَلَيكَ بِذاتِ الدِّينِ تَرِبَت يَداكَ.

۰.ترجمه: بر تو باد كه زن ديندار كنى بزنى، دستهات خاك آلود باد يعنى درويش باداش ^۲ .

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 4، ص 37)

۳۳۸.عَلَيكُم بِحُسنِ الخُلقِ فَإِنَّ حُسنَ الخُلقِ فِي الجَنَّةِ لا مَحالَةَ وَإِيّاكُم سُوءَ الخُلقِ فَإِنَّ سَيِّيءَ الخُلقِ فِي النّارِ لا مَحالَةَ.

۰.ترجمه: بر شما باد كه خوى نيكو داريد كه خوى نيكو در بهشت باشد لابد.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴
، ج 5، ص 375)

۳۳۹.عَلَيكُم بِالصِّدقِ فَإِنَّ الصِّدقَ يَهدِي إِلَى البِرِّ وَإِنَّ البِرَّ يَهدِي إِلَى الجَنَّةِ وَإِيّاكُم وَالكِذبَ فَإِنَّ الكِذبَ يَهدِي إِلَى الفُجُورِ وَإِنَّ الفُجُورَ يَهدِي إِلَى النّارِ.

۰.ترجمه: بر شما باد كه راست گوئيد كه صدق راه نمايد به برّ و برّ راه نمايد به بهشت و دور باشى از دروغ گفتن كه دروغ راه نمايد به فجور و فجور راه نمايد به دوزخ.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 2، ص 652؛ صحيح مسلم، ج 2، ص 289؛ نووى، ج 10، ص 67)

۳۴۰.عَلَيكُم بِالعَدَسِ فَإِنَّهُ مُبارَكٌ مُقَدَّسٌ وَإِنَّهُ يُرَقِّقُ القَلبَ وَيُكثِرُ الدَّمعَةَ وَإِنَّهُ بارَكَ فِيهِ سَبعُونَ نَبيّاً آخِرُهُم عِيسَى بنُ مَريَم.

۰.ترجمه: بر شما باد كه مرجو بسيار خورى كه آن مبارك است و مقدّس و پاكيزه است، دل را تنگ كند و آب چشم را بسيار كند و هفتاد پيغمبر بر او دعا كرده اند به بركت آخرشان عيسى بن مريم.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۶ ، ج 1، ص 131)